Dm|G|C|C
ฉันDmเองก็ไม่รู้
ว่าต้องเป็นแบบนี้ไGปอีกนานไหม
ในหัวCมันเริ่มมืดมัว
หวาดกลัว กับปีศาจร้าย
ในร่างDmกาย ผู้คนย่างGกราย
คอยรักฉัน มากCมาย
แต่ฉันไม่รู้ถึงมันDmเลย
ไม่เหมือนถ้อยคำที่พังGเพย
คืนนี้ยังเศร้าเหมือนตามCเคยอีกแล้ว
ทำไมมันเศร้าอีกแล้ว
Ah จ้องมองใบหน้าDmหน้ากระจก
คิ้วตกและก็ตาดำคล้ำ
ผ่านมาหลายเดือนGสงสัย
ทำไมนานจังว้า! (เชี่ย)
ร้องไห้กับเรื่องCไม่เป็นเรื่อง
พยายามดูอาการและก็เฝ้าสังเกต
ทำไมต้องมีชีวิตเพื่อนั่งซึมไปวันๆ
อย่างไม่ทราบสาเหตุ
ก็ไม่อาจDmเข้าใจได้
หากสามารถเล่าให้ใครได้
อยากจะระบายGทั้งน้ำตา
ติดตรงที่คนเขาไม่อยากเข้าไปใกล้
แต่ก็ไม่เCป็นไร
แดกยาแล้วเลี้ยงไข้กันไป
แต่ร้องไห้ทีไรแม่งแสบตา
อยากจะไล่มันไป
แต่เหมือDmนฉันจะ
ยืนนิ่งลำพัง คืนนี้มันนานGจัง
ไม่ได้ขอให้ใครปลอบ
แค่หวังแค่เพียงสักCวันจะ
หาคำตอบ เผื่ออะไรมันจะดีกว่านี้
* แต่วันนี้ตอนนี้ต้Dmองทนให้ไหว
ผ่านGมันไปให้ได้
ขอบคุณCผู้คนมากมาย รอบตัวฉัน
ตอนนี้ได้รู้ความจริงDm
พวกเขารักฉันจริงๆG
มีแต่ฉันที่ไม่รักตัวCเอง
ปีศาจคือฉันเป็นคนสร้างมันเอง
เท่านั้นเองจริงๆ
YeDmah วันนี้ฉันก็เหมือนที่เคยGยัง
หวังว่าลึกๆ ฉันไม่ต้องนึกCไป
ถึงคำที่ใครสักคนจะเข้ามาซ้ำเติม
แต่ฉันก็คง ต้องยังเดินDm กลางผู้คน
ที่ฉันยังคงต้องพลัดเจอG
แอบใจละเมอเผลอCขึ้นมองข้างบนนภา
ใยช่างว่างเกิน
* แต่วันนี้ตอนนี้ต้Dmองทนให้ไหว
ผ่านGมันไปให้ได้
ขอบคุณCผู้คนมากมาย รอบตัวฉัน
ตอนนี้ได้รู้ความจริงDm
พวกเขารักฉันจริงๆG
มีแต่ฉันที่ไม่รักตัวCเอง
ปีศาจคือฉันเป็นคนสร้างมันเอง
เท่านั้นเองจริงๆ
Dm|G|C|Am
* แต่วันนี้ตอนนี้ต้Dmองทนให้ไหว
ผ่านGมันไปให้ได้
ขอบคุณCผู้คนมากมาย รอบตัวฉัน
ตอนนี้ได้รู้ความจริงDm
พวกเขารักฉันจริงๆG
มีแต่ฉันที่ไม่รักตัวCเอง
ปีศาจคือฉันเป็นคนสร้างมันเอง
เท่านั้นเองจริงๆ
Dm|G|C|C
