บ้านนอก

** ผู้คนช่างวุ่นวาย แก่งแย่งชิงดีมากมาย เครียดมากไปกลุ้มตาย กลับบ้านนอกดีกว่าสบาย แต่เพราะว่าฉันยังจน ฉันก็เลยต้องทน ใช้ชีวิตในเมืองกรุง เพื่อความฝันยอมลงทุน ไม่ได้หวังพึ่งแค่บุญ ต้นทุนมีไม่เท่าไหร่ มีเพียงตัวและดวงใจ การเดินทางยาวไกล ยังต้องเดินอีกไกล อ่อนล้ามามากเท่าใด เจ็บช้ำมามากเพียงไหน แต่ยังต้องฝ่าต้องฟัน ต้องอยู่เพื่อตัวเองและเพื่อคนที่รัก หากงานมันไม่มีกำไร จะทำละมันไปทำไม เอาเงินนะไปซื้อกำไล ให้แม่แล้วไปจ่ายค่าไฟ บางครั้งโลกก็ดูโหดร้าย ทั้งทั้งที่เป็นทุ่งดอกไม้ แต่ฉันยังตะเกียดยังตะกาย ทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างไม่หยุดท้อ * ถ้าเธอ.. คิดถึงบ้าน.. จงรู้ว่า.. ฉันก็คิดถึง.. ( ซ้ำ ** ) ไม่คุ้นเคยรถไฟฟ้า เพราะตอนยังเด็กอาศัยอยู่แถวชานเมือง แต่งตัวเก้กังกังและไม่มีตัง คนหันชำเรือง แต่ฉันคิดว่าชีวิต ต้องอุทิศ เพื่อพิชิต ความฝันนี้ วันใดสักวันหนึ่ง เพื่อครอบครัวจะได้สุขสบาย แต่บางครั้งฉันก็มีท้อใจ ถนนหนทางดูแสนไกล ประดับประดาไปด้วยสีสันและแสงไฟ ซึ่งบางทีมันก็จะทำให้ใครสักคนหลงทางไป ( ซ้ำ * , ** , ** )