D|Bm|G|A|D
เธอDคงอยู่ในเมือง จนเคย จนBmชิน
มาEmได้กลิ่นไอดิน เลยไม่ถูกAใจ
ในเมืองDมีแสงมีสี สว่างไสวBm
บ้านฉันGยังใช้เทียนไข Aเป็นไฟส่องDทาง A
ถนนDหนทางบ้านฉัน ยังเป็นลูกBmรัง
ในเมืองGเค้าเทลาดยาง รถลาก่ายAกอง
ไอ้ฉันDมันคนติดดิน ไม่รวยเงินBmทอง
เธอGจึงมองว่าฉันAนั้นมันต้อยDต่ำ
สายตาEmที่เธอมองมา
บ่งบอกว่าF#mเธอไม่พอBmใจ
เวลาEmที่ฉันอยู่ใกล้ Aเธออย่างนั้นD
วรรณะEmของเธออยู่สูง
จึงมองฉันF#mเหมือนคนจัณBmฑาล
แต่ถึงEmอย่างไรก็ตามGฉันมีหัวAใจ
แค่บ้านฉันไม่มีไฟแดงD
จึงถูกแทงด้วยคำพูดBmจา
ไม่มีแม้ เสาไฟฟ้าG มีแต่โAรงนาโรงไร่ D
เธอจึงรังเกียจเดียดGฉันท์
เพราะเหม็นกลิ่นโคลนสาปF#mควาย
เธอบอกBmว่ารับไม่ได้Em G A
ไอ้ฉันมันคนบ้านนอก
G|F#m|EmA|D
G|F#mBm|EmA|DA
สายตาEmที่เธอมองมา
บ่งบอกว่าF#mเธอไม่พอBmใจ
เวลาEmที่ฉันอยู่ใกล้ Aเธออย่างนั้นD
วรรณะEmของเธออยู่สูง
จึงมองฉันF#mเหมือนคนจัณBmฑาล
แต่ถึงEmอย่างไรก็ตามGฉันมีหัวAใจ
แค่บ้านฉันไม่มีไฟแดงD
จึงถูกแทงด้วยคำพูดBmจา
ไม่มีแม้ เสาไฟฟ้าG มีแต่โAรงนาโรงไร่ D
เธอจึงรังเกียจเดียดGฉันท์
เพราะเหม็นกลิ่นโคลนสาปF#mควาย
เธอบอกBmว่ารับไม่ได้ Em G A
ไอ้ฉันมันคนบ้านนอกD
จึงถูกแทงด้วยคำพูดBmจา
ไม่มีแม้ เสาไฟฟ้าG มีแต่โAรงนาโรงไร่ D
เธอจึงรังเกียจเดียดGฉันท์
เพราะเหม็นกลิ่นโคลนสาปF#mควาย
เธอบอกBmว่ารับไม่ได้Em G A
ไอ้ฉันมันคนบ้านนอกD
จึงถูกแทงด้วยคำพูดBmจา
ไม่มีแม้ เสาไฟฟ้าG มีแต่โAรงนาโรงไร่ D
เธอจึงรังเกียจเดียดGฉันท์
เพราะเหม็นกลิ่นโคลนสาปF#mควาย
เธอบอกBmว่ารับไม่ได้Em G A
ไอ้ฉันมันคนบ้านนอก
D|Bm|G|A|D
