บ่รอด (จาลอด) (ศาล สานศิลป์)

* บ่แม่นว่า บ่ฮู้จักเจ้าของ แต่หัวใจ หลอยจอบปองฝันค้าง จบ ม. 6 ขับรถอีแต๊กฮ่าง ๆ โคตรไกลห่าง กับสาวครูคนงาม(ไค) บอกเจ้าของ ให้เซาคิดเซาฝัน แต่ยามเห็นหน้ากัน ใจกะแฮงคึดนำ เทิงคิดฮอด เทิงอยากเว้า อยากถาม จนบ่อาจห้ามความฮู้สึกของใจ ** (แต่)สุดท้ายกะฮัก ฮัก ฮัก บ่รอดใจของเจ้า ถึงเคยเว้า หยอกเจ้าว่าซังปานใด๋ สุดท้ายกะฮัก ฮัก ฮัก จักสิหนีไปไส เพราะเบิดข่วนหัวใจ อ้ายมีแต่เจ้า เลยไปไสบ่รอด ( ซ้ำ * , ** , ** )