บ่ต้องแคร์ใจอ้าย

น้ำตาของอ้ายมันไหลบ่เซา บ่ฮู้เป็นหยัง ตั้งแต่มื้อที่น้องบอกฮักเฮาพอส่ำนี้ มันกะเจ็บ แต่กะยังหาทุกวิธี เพื่อสิให้คนดีบ่หนีไปไส แต่สุดท้ายบ่อาจรั้งเจ้าไว้ได้คือเก่า คำว่าฮักสองเฮามันนานจนเย็นชา น้องอยากไปบ่ต้องฝืน สิบ่ยอมให้เห็นน้ำตา อ้ายบ่ว่า สิบ่ด่าเจ้าเลย คนดี * หากวันไหนที่พร้อม จะไปกับเขา อ้ายกะสิยอมหลีกทางให้อยู่ดอกเด้อ บ่อยากให้เธอ.. ต้องลำบากใจ ขั่นสิไปกะไปแถะแหมหล่า อย่าได้มาแคร์ใจอ้ายเลย ลืมความฮักสองเฮาให้มันจบลง ฮักที่อ้ายมีให้ บ่อยากเปลี่ยนใจให้เจ้ามั่นคง ถึงเวลาต้องตรม ยอมรับให้ได้ อ้ายบ่เคยคิดเคยฝัน แต่น้องกะคงบ่ได้ตั้งใจ ให้ความฮักสองเฮาต้องจบลงไปแบบนี้ เขาเข้ามาแทรกกลาง ให้ความฮักของอ้ายหลีกหนี อ้ายยอมเป็นคนดี ส่วนเขาได้เจ้าไป ( ซ้ำ * ) เขาเข้ามาแทรกกลาง ให้ความฮักของอ้ายหลีกหนี อ้ายยอมเป็นคนดี ส่วนเขาได้เจ้าไป