//
โอ้บุหลันฉันอยู่เดียวดาย ไร้คู่เคียงกายหัวใจไหวสั่น เมื่อคนรักเขามาจากกัน ทิ้งให้ตัวฉันนั้นเศร้าหนักหนา อยู่ไม่ไหวแล้วไอ้เพื่อนเกลอ รีบออกมาเจอไปก็ดื่มกันดีกว่า น้ำตาหลั่งรินต้องกินสุรา เพราะเจ็บหนักหนาเธอฆ่าใจฉัน * ในคืนนี้.. (ว่ายังไง) ฉันไม่มีเธอ (ถ้าไม่มีเธอ) หัวใจพร่ำเพ้อเฝ้าฝันละเมอถึงเธอดังเก่า (หลังจากคืนนั้น) ในคืนนี้.. (ว่ายังไง) ฉันมีความเศร้า (เขามีความเศร้า) เจ็บปวดรวดร้าวฤทัยเปลี่ยวเหงา ระทมเหลือทน โอ้บุหลันดั้นหลบเมฆา เย้ยหมู่ดารานภากระจ่าง จันทร์สดใสเหมือนไฟส่องทาง ลบความอ้างว้างให้ร้างห่างหาย หมดอีกกลม เอ้า! ต่ออีกแบน ถึงไม่มีแฟนก็มีสุขได้ ราดสุรารดลงที่ใจ ผองเพื่อนข้างกายไม่คลายห่างเหิน * ในคืนนี้.. (ว่ายังไง) ฉันไม่มีเธอ (ถ้าไม่มีเธอ) หัวใจพร่ำเพ้อเฝ้าฝันละเมอถึงเธอดังเก่า (หลังจากคืนนั้น) ในคืนนี้.. (ว่ายังไง) ฉันมีความเศร้า (เขามีความเศร้า) เจ็บปวดรวดร้าวฤทัยเปลี่ยวเหงา ระทมเหลือทน โอ้บุหลันนั้นจากลาจร หนีหลบไปนอนทิ้งฉันว่างเปล่า ในตอนนี้ต้องทนเงียบเหงา เพราะไม่มีเขาคอยเว้าวอนหา กลับมานอนที่ห้องคนเดียว เห็นจันทร์หลบเหลียวเลี้ยวลับหลังคา ปล่อยให้ฉันนั้นคร่ำครวญหา ต้องทนหลับตาบอกลาบุหลัน * ในคืนนี้.. (ว่ายังไง) ฉันไม่มีเธอ (ถ้าไม่มีเธอ) หัวใจพร่ำเพ้อเฝ้าฝันละเมอถึงเธอดังเก่า (หลังจากคืนนั้น) ในคืนนี้.. (ว่ายังไง) ฉันมีความเศร้า (เขามีความเศร้า) เจ็บปวดรวดร้าวฤทัยเปลี่ยวเหงา ระทมเหลือทน เจ็บปวดรวดร้าวฤทัยเปลี่ยวเหงา ระทมเหลือทน เจ็บปวดรวดร้าวฤทัยเปลี่ยวเหงา ระทมเหลือทน
