บุญเก่า เปาวลี พรพิมล ,ลำเพลิน วงศกร

ความCรักของคนAmหน่ะเกิดขึ้นได้

ก็เพราะว่าใจสFองใจตรงกันG

มีเCธอแล้วก็ต้องAmมีฉัน

มันเป็นอย่างนั้นFมาแต่หนใด G

เหมือนCกันที่น้องรัAmกอ้าย

นับตั้งแต่วันFที่เราพบกันใหม่ ใหม่G

บ่ว่าCเวลาสิผ่านมาดนAmปานใด

แต่หัวใจมัFนก็ยังคงรักG รักเธอเหมือนCเก่า G

* อาจสิเป็นCย้อนผลบุญเก่า

ที่เฮ็ดให้เฮาAmได้มาพ้อกัน

ลิขิตให้เฮาFได้มาฮักกัน

ให้เธอกับฉันGได้มาพบเจอ

อยากสิบอกว่าCอ้ายฮักเจ้าหลาย

อ้ายฮักเจ้าหลายAmอีหลีเด้อหล่า

ฮักเจ้าแฮงFแพงเจ้าปานตา

เจ้านั้นมีค่าGต่อใจอ้ายหลาย

ตั้งแต่เกิดมาCก็ยังบ่ทันได้มีผู้ใด

ถืกใจน้องหลายAmปานอ้ายจักคน

มีความในใจอFยากพวกบอกซ้ำ ซ้ำ วน วน

ให้ฮักกันโดน โดนG.. ได้บ่อ้าย

ความCฮักของคนAmสิเกิดขึ้นได้

ก็ย้อนว่าใจสFองใจตรงกัน G

มีเCธอและก็ต้องAmมีฉัน

มันเป็นอย่างนั้นFมาแต่หนใด G

คือCกันกับอ้ายAmฮักเจ้า

นับตั้งแต่มื้อFเฮาได้พ้อกันใหม่ ใหม่ G

ไม่ว่าเCวลาจะผ่านมานานAmแค่ไหน

แต่หัวใจมัFนก็ยังคงรักG รักเธอเหมือนCเก่า G

อาจสิเป็นCย้อนผลบุญเก่า

ที่เฮ็ดให้เฮาAmได้มาพ้อกัน

ลิขิตให้เฮาFได้มาฮักกัน

ให้เธอกับฉันGได้มาพบเจอ

อยากสิบอกว่าCน้องฮักอ้ายหลาย

น้องฮักอ้ายหลายAmอีหลีเด้ออ้าย

ฮักเจ้าแฮงFแพงเจ้าปานตา

เจ้านั้นมีค่าGต่อใจน้องหลาย

ตั้งแต่เกิดมาCก็ยังบ่ทันได้มีผู้ใด

ถืกใจอ้ายหลายAmปานเจ้าจักคน

มีความในใจอFยากบอกพวกเจ้าหน้ามน

ให้ฮักกันโดน โดนG

อยากสิบอกว่าCอ้ายฮักเจ้าหลาย

อ้ายฮักเจ้าหลายAmอีหลีเด้อหล่า

ฮักเจ้าแฮงFแพงเจ้าปานตา

เจ้านั้นมีค่าGต่อใจน้องหลาย

ตั้งแต่เกิดมาCก็ยังบ่ทันได้มีผู้ใด๋

ถูกใจอ้ายหลายAmปานเจ้าจักคน

มีความในใจอFยากพวกบอกซ้ำ ซ้ำ วน วน

ให้ฮักกันโดนG โดน ได้บ่อ้าย