E|E
ฉันEขอโทษ ที่ไม่เจียมหัวAใจ
รั้งมันไว้ไEม่ทัน ฝันว่าBเธอจะมอง
ลืมEไปว่า ไอ้คนไม่สำAคัญ
มันไม่ควรEเรียกร้อง แค่ได้มBองก็บุญ
* ฟ้าC#mก็อยู่สูงเกินG#mไป เหวAก็ต่ำไม่คู่กัEน
เหมือนF#mเธอกับฉัน ที่ควรG#จะห่างกันไว้
** บังอาจไปรักEคนอย่างเธอ ก็เหมาะสมแล้วC#mที่ปวดใจ
ฉันมันคนG#mต้อยต่ำเกินไป จึงไม่มีAสิทธิ์จะฝันB
บังอาจไปรักEโดยไม่ดู ไม่ยอมรับรู้ว่C#mาต่างกัน
ฉันก็ควรG#mจะเจ็บให้นาน โทษฐานAที่ไม่ระวังB (หัวใจ)
E|E
หลงEคิดว่า จะเอาใจซื้อAใจ
เธอจะไกลEไม่สน พร้อมสู้ทBนเพื่อเธอ
ลืมEไปว่า เรามันไม่เหมือนAกัน
ฉันไม่ควรEพร่ำเพ้อ หลงละเมอBอย่างนี้
( ซ้ำ * , ** )
ก็ยอมC#mให้ดูถูก ให้รังเกียจB
ให้เธอเหยียดหยาม ได้ตามใจ
ให้เC#mธอเมิน ให้เธอเกลียดB
ให้เธอตอกย้ำ ให้จำเอาไว้
( ซ้ำ ** )
E|E
ฉันEขอโทษ ที่มีแค่หัวAใจ มันไม่พอEใช่ไหม
ฉันเข้าBใจจะไม่บังอาจรักเธอE
