โอ้.. นั้นมันบักแตงโม โอ้.. นั้นมันบักส้มโอ โอ้.. นี้คงเป็นบักพร้าวน้ำหอม โอ้.. จักมานูนอองตองแท้ โอ้.. คือเป็นตามันยกร่องแท้หนอ (ป๊าดเหลือใจ) * โอ้.. คือมาใหญ่เอาฮ้ายแท้ โอ้..เห็นแล้วอยากได้ คือสิเป็นตาไปขั้นเฮ็ดน้ำ (น้ำหยังละ..น้ำ.กะ.กะ.กะ.ทิ) ฮู้บ่ว่าอ้ายนั้นมักคนดี ฮู้บ่ว่าอ้ายแพ้ความขาวจักซี่แท้เด้ ** เทิ้งขาว.. เทิ้งยาว.. เทิ้งใหญ่.. ลูกผู้ใดมาถึกใจแท้หนอ อันนั้นละมันละของแท้บ่ จากมูนพ่อหรือจากมูนแม่ เป็นหยังคือให้มาหลายแท้ ให้หลายจนหาเสื้อใส่บ่ได้ เว้ามากะเป็นตาอ้ายเหลือใจ จนเก็บไปฝันคิดฮอดเจ้า *** ว่าได้กอดได้หอมได้ดอมดม ได้ชื้นได้ชมได้ดมเจ้า ได้ฮอด..โอ้ย... คือสิดีถ้าเป็นจังซี้ทุกอย่าง ได้ถอดเกิบหย่างในนาท่งน้อย.. ได้เก็บบักหอยมาก้อยกินกับเจ้า มื้อนี้ละสิเอาข้าวขึ้นเล้า ไปๆ หาแนวมาเป่า ท่าแหม.. ( 7 Times ) ( ซ้ำ * , ** , *** ) โอ้.. นั้นมันบักแตงโม โอ้.. นั้นมันบักส้มโอ โอ้.. นี้คงเป็นบักพร้าวน้ำหอม (ป๊าดเหลือใจ)