น้ำตา x กระต่าย พรรณนิภา

||| ( 2 Times ) ทุก ๆ อย่าง ยังบ่ยอมเคลื่อนไหว มีแค่ลมหายใจที่อ่อนแรง ความเข้มแข็งบ่เหลือ.. สองตาปิด ไร้สิ้นหมดความคิด เหมือนปลายทางชีวิตใกล้จบลง คงบ่มีอีกแล้ว ความฮัก.. ทุ่มเทให้เขาลงไปแทบตาย แต่สุดท้ายก็ได้แค่ความว่างเปล่า คำว่าฮัก ชั่วฟ้าชั่วดินสลาย บ่ดนผ่านไปกะถิ่มให้เหลือแค่เฮา โว้ โฮ โฮ โห โห.. โว้ โฮ โว้ โว.. นี่บ้อ.. ใจคน ทุก ๆ อย่างยังบ่ยอมเคลื่อนไหว มีแค่เสียงหัวใจใกล้สลาย โดนความจำทำร้ายจนอ่อนแอ.. ยังบ่พร้อมจบ กะตกเป็นคนแพ้ กลืนน้ำตาผ่าหัวใจ เบิ่งรูปเขาต่างหน้า โฮ โฮวว.. แต่สิ่งที่มันเคลื่อนไหวได้ในตอนนี้ มีแค่น้ำตา ที่ไหลมาปนกลิ่นตัวเขาจาง ๆ ติดอยู่ผ้าห่ม กอดหมอน ดอมดม จนพออยาก สิจมให้ขาดใจลงตรงนั้น.. คิดฮอดเด้อ.. ถึงแม้ตอนนี้เธอ.. เฮ็ดปานเฮาตายจากกัน อ้ายเอย.. อ้ายเอ๋ย.. อ้ายเอย.. อ้ายเอย.. อ้ายเอ๋ย.. อ้ายเอ๋ย.. ลืมมันไปสาอ้าย มื้อเก่าฮักเฮา ตอนนี้มันกลายเป็นขี้เถ้า ย้อนน้องเป็นของเขา ให้หวนคืน คงบ่ได้ เอาใจส่อยเด้ออ้าย ยังเป็นห่วงสุดหัวใจ ได้แต่ส่งแฮงใจ บอกให้เจ้าสู้เด้อ.. สู้เด้อ.. ลุกขึ้นมาเริ่มต้นใหม่ แต่สิ่งที่มันเคลื่อนไหวได้ในตอนนี้ มีแค่น้ำตา ที่ไหลมากับกลิ่นตัวเขาจาง ๆ ติดอยู่ผ้าห่ม กอดหมอน ดอมดม จนพออยากสิจมให้ขาดใจลงตรงนั้น.. คิดฮอดเด้อ.. คิดฮอดเด้อ.. แต่สิ่งที่มันเคลื่อนไหวได้ในตอนนี้ มีแค่น้ำตา ที่ไหลมาเซ่นให้ความฮักเน่า ๆ กลั้นใจอวยพร ส่งเขา ให้มีความสุข ถึงตอนนี้ใจมันสิทุกข์หนักกว่าเก่า.. ยังฮักเด้อ.. ถึงแม้ตอนนี้เธอ.. ฮักเด้อ.. ถึงแม้ตอนนี้เธอ.. อยู่ในอ้อมกอดเขา