//
จดหมายสีฟ้า จ่าหน้าถึงโนราห์เพ็ญ ครั้งแรกที่เห็น ตื่นเต้นลายมือจำได้ แต่พอเปิดอ่าน น้ำตาก็พาลจะไหล ข้อความขึ้นต้นลงท้าย ความหมายคือเขาขอลา จดหมายหลุดมือ จบแค่นี้หรือรักเรา ทุ่มใจให้เขา แต่เขาไม่เห็นคุณค่า ปัดทิ้งง่ายๆ เหมือนดังปัดทรายบนผ้า แค่เพียงจดหมายบอกลา ส่งมาแทนหน้าของเขา * ข่มความเศร้า ก้าวขึ้นเวที สวมบทวันนี้ เป็นกินรีโดนเผา ถูกพระเอกทิ้ง มันเหมือนเรื่องจริงของเรา ร้องรำด้วยความปวดร้าว ใครเล่าจะมาเข้าใจ ** โนราห์จบลง ต่างคนก็ตรงกลับบ้าน เหลือแต่เพียงฉัน ต้องนั่งหลังม่านเดียวดาย ถอดรูปโนราห์ น้ำตาก็ยังรินไหล ไม่รู้ติไปทางไหน ม่ายใครแล้วหนอ.. โนราห์ ( ซ้ำ *, ** )