นึกเสียว่าสงสาร

ถามว่ารักแค่ไหน นับเม็ดทรายทั้งทะเลก็รู้ ลมหายใจ.. ที่มีอยู่ คือความคิดถึงจากฉัน ถามจะเจ็บแค่ไหน หากเธอไปรักใครสักวัน ก็ลองนับดูสายฝนนั้น นั่นคือน้ำตาจากใจ ก็เลยอยากให้รู้ ก็เลยอยากให้เห็น ก่อนจะทำร้ายกันกว่านี้.. * เพราะโลกนี้มีเธอเพียงคนเดียว ฉันจึงเสียเธอไม่ได้ ถ้าเธออยากทำร้าย.. ก็เชิญ แต่อย่าเดินหนีไปจากฉัน นึกเสียว่าสงสาร อย่าลงทัณฑ์ ด้วยการลาจาก ถามกันสักกี่ครั้ง ก็ยังบอกเธออย่างนี้ ฟ้าทุกวันเปลี่ยนสี แต่ฉันไม่เคยเปลี่ยนใจ ก็เลยอยากให้รู้ ก็เลยอยากให้เห็น ก่อนจะทำร้ายกันกว่านี้.. * เพราะโลกนี้มีเธอเพียงคนเดียว ฉันจึงเสียเธอไม่ได้ ถ้าเธออยากทำร้าย.. ก็เชิญ แต่อย่าเดินหนีไปจากฉัน นึกเสียว่าสงสาร อย่าลงทัณฑ์ ด้วยการลาจาก นึกเสียว่าสงสาร อย่าลงทัณฑ์ ด้วยคำว่าลาก่อน..