นิทาน

มีหนึ่งเรื่องราว ตำนานเล่าขาน เวลาช้านาน ได้โปรดฟัง กระต่ายตัวน้อย เฝ้ามองดวงจันทร์ ที่เดิมทุกวัน ไม่ห่างไกล * สวย.. งาม โอ้จันทรา ดวงดารา ส่องลงมาช่างเฉิดฉาย ฝัน.. ไป จะวันนึงจะวันใด จะไขว่และคว้ามา ** มันก็เลยต้องปีน ปีนให้สูงขึ้นไป ไม่ว่าสูงเท่าไร (ลาลาลา ล๊าลาลาลา) มันก็เลยต้องปีน ปีนให้สูงขึ้นไป จะยากเย็นเท่าไร (ลาลาลา ล๊าลาลาลา) จะต้องเจ็บกี่ครั้ง ตกลงมากี่หน สิ่งเดียวคือต้องอดทน ลำบากลำบนเพื่อใฝ่และฝัน จะต้องเจ็บกี่ครั้ง และต้องเจ็บอีกครั้ง โนว.. โน๊ะ โอ๊ะ โอ้ โอว.. สิ่งเดียวที่รู้ คือในตอนนี้ จะกี่วิธี จะขึ้นไป กระต่ายตัวน้อย ไม่คอยความฝัน เมื่อสิ่งที่หวัง ช่างห่างไกล * สวย.. งาม โอ้จันทรา ดวงดารา ส่องลงมาช่างเฉิดฉาย ฝัน.. ไป จะวันนึงจะวันใด จะไขว่และคว้ามา ** มันก็เลยต้องปีน ปีนให้สูงขึ้นไป ไม่ว่าสูงเท่าไร (ลาลาลา ล๊าลาลาลา) มันก็เลยต้องปีน ปีนให้สูงขึ้นไป จะยากเย็นเท่าไร (ลาลาลา ล๊าลาลาลา) จะต้องเจ็บกี่ครั้ง ตกลงมากี่หน สิ่งเดียวคือต้องอดทน ลำบากลำบนเพื่อใฝ่และฝัน จะต้องเจ็บกี่ครั้ง และต้องเจ็บอีกครั้ง โนว.. โน๊ะ โอ๊ะ โอ้ โอว.. โอ้อันว่าของสูง แม้หมายปองต้องใจ จะทำยังไงจะคว้ามา โอ้อันว่าของสูง แม้หมายปองต้องใจ จะทำอย่างไรจะคว้ามา โอ้อันว่าของสูงแม้หมายปองต้องใจ จะทำอย่างไรจะคว้ามา ** มันก็เลยต้องปีน ปีนให้สูงขึ้นไป ไม่ว่าสูงเท่าไร (ลาลาลา ล๊าลาลาลา) มันก็เลยต้องปีน ปีนให้สูงขึ้นไป จะยากเย็นเท่าไร (ลาลาลา ล๊าลาลาลา) จะต้องเจ็บกี่ครั้ง ตกลงมากี่หน สิ่งเดียวคือต้องอดทน ลำบากลำบนเพื่อใฝ่และฝัน และในตอนสุดท้าย จะตายเพื่อสิ่งนั้น โนวว.. แต่ฉันก็จะยอม