//
หากเราได้พบกันในวันสุดท้าย ก็ยังไม่สายไป แค่เพียงได้เจอก็สุขใจ จะวันเดือนปีหรือว่านาทีไหน ฉันพบเจอเมื่อไหร่ อย่างน้อยการเฝ้าคอยก็ไม่ตลอดไป เพราะว่าเราไม่ใช่ฤดูกาล ที่จะได้พบเรื่อยไปและเลยผ่าน ไม่ใช่จินตนาการ ที่อาจสวยงามแต่ไม่ใช่ความ.. จริง * ฉันและเธอไม่เคยวิ่งตามหา แต่ใจเราเฝ้ารอจนถึง.. เวลา ที่สายตานั้นได้สบ อาจจะเนิ่นและนาน ดั่งนิทานที่อ่านถึงตอนท้าย จึงจะพบความหมายซ่อนไว้ ตอนจบ ดั่งที่เรานั้นพบกัน ไม่ว่าช้าเท่าไหร่ ไม่สำคัญ และกาลเวลาที่มีเราในนั้น เคียงกายชิดใกล้กัน จดจำ (ฉันจำ) ทุกวัน เสมอไป เพราะว่าเราไม่ใช่ฤดูกาล ที่จะได้พบเรื่อยไปและเลยผ่าน ไม่ใช่จินตนาการ เพราะสิ่งสวยที่เห็นนี้เป็น ความจริง * ฉันและเธอไม่เคยวิ่งตามหา แต่ใจเราเฝ้ารอจนถึง.. เวลา ที่สายตานั้นได้สบ อาจจะเนิ่นและนาน ดั่งนิทานที่อ่านถึงตอนท้าย จึงจะพบความหมายซ่อนไว้ ตอนจบ ดั่งที่เรานั้นพบกัน ไม่ว่าช้าเท่าไหร่ ไม่สำคัญ มองขึ้นไปบนฟ้าก็มีดาว ดูสว่างสดใสพร่างพราว ที่ฉันรู้สึก ที่เรารู้สึก มันคือเรื่องจริง ต่อจากนี้.. * ฉันและเธอไม่เคยวิ่งตามหา แต่ใจเราเฝ้ารอจนถึง.. เวลา ที่สายตานั้นได้สบ อาจจะเนิ่นและนาน ดั่งนิทานที่อ่านถึงตอนท้าย จึงจะพบความหมายซ่อนไว้ ตอนจบ ดั่งที่เรานั้นพบกัน ไม่ว่าช้าเท่าไหร่ ไม่สำคัญ
