//
ในความเป็นจริง.. ของการเดินทาง ไม่ว่าอย่างไรสักวันต้องถึงวันสิ้นสุด ในการเดินทาง ของคนสองคน จะช้าจะเร็วสุท้ายก็ต้องแยกจาก * วันนี้ทั้งเธอและฉันต่างสุดหนทาง แต่ฉันเข้าใจและคิดว่าเธอ ก็คงจะเข้าใจ ** อย่างน้อยเราก็เคยได้ใช้วันเวลา อย่างน้อยนาฬิกาหัวใจเคยตรงกัน สุดท้ายแม้ว่าเรา ไม่ได้ไปด้วยกัน แต่จะจำไว้.. ว่ารักนั้นเคยเป็นของเรา บนการเดินทาง.. ของเธอกับฉัน มีทั้งรอยยิ้มและคราบน้ำตาร่วงปนเป แต่ฉันขอ.. จำ ไว้เพียงแต่สิ่งดี ปล่อยทิ้งทุกความเสียใจไว้ในอดีต ( ซ้ำ * , ** ) เผื่อวันหนึ่งบังเอิญนั้นเราพบกัน รอยยิ้มที่ยังอยู่ บาดแผลต่างยังไม่หมดหาย ( ซ้ำ ** , ** )