C|G|Dm|F
C|G|Dm|FG
ในความเป็นจริงC.. ของการเดินG/Bทาง
ไม่ว่าอย่างไรสัDmกวันต้องถึงวันสิ้นสุดFm
ในการเดินทางC ของคนสองG/Bคน
จะช้าDmจะเร็วสุท้ายก็ต้องแยกFmจาก
* วันEmนี้ทั้งเธอและฉันต่างสุดDmหนทาง
แต่ฉัEmนเข้าใจและคิดว่าเธอDm ก็คงจะเข้าใจ G
** อย่างน้อยเราก็เคยCได้ใช้วันเวลาG
อย่างน้อยนาฬิกาDmหัวใจเคยตรงกันF
สุดท้ายแม้ว่าเราC ไม่ได้ไปด้วยกันG
แต่จะจำไว้.Dm. ว่ารักFนั้นเคยGเป็นของเรา[(C)] [(F)]
บนการเดินทางC.. ของเธอกับฉันG/B
มีทั้งรอยยิ้มDmและคราบน้ำตาร่วงปนเป Fm
แต่ฉันขอ.. จำC ไว้เพียงแต่สิ่งG/Bดี
ปล่อยทิ้งDmทุกความเสียใจไว้ในอดีตFm
( ซ้ำ * , ** )
Amเผื่อวันหนึ่งD/F#บังเอิญนั้นเราพบกัน
รอยยิ้มFที่ยังอยู่ บาดแผลGต่างยังไม่หมดหาย
( ซ้ำ ** , ** )
F|C
