G|Bm|C|Cm
เนิ่นGนานจนแสนBmนาน กับความรักในวัCนเก่า
ที่เราทั้งสองDได้เคยมีด้วยกัน
เรื่อGงราวที่สวยBmงาม ความสุขนั้นฉันCยังจำ
ราวกับภาพนั้นDเพิ่งเกิดขึ้นวันนี้
* เมื่BmอจักรวาลEmของเรา
ต่างกันAm ฉันก็ควรที่จะยอมGรับ
แต่คBmวามเป็นจริงEmของใจ
ยังคงรักAmเธออยู่ แล้วฉันต้องทำอย่างไร D
** ฉันควรจะรอGเธออยู่อย่างนี้ Bm
หรือว่าฉันCไม่ควรที่จะคิดถึงเธอD
ก็ใจนึBmงไม่อยากรักเธอ
แต่อีกใจนึEmงยังคงเพ้อ ทุกคืนAm โฮว.. D
ฉันควรจะรอGเธอต่อไปไหมBm
ขอดวงดาวCได้โปรดเถอะช่วยฉันที D
แต่จะรักBmเธอมากแค่ไหน สุดท้ายEmในใจก็ยัง
รู้ดีAm.. ว่านาซ่าDก็พาเธอกลับมาไม่ได้
G|C|G|Cm
แม้แต่นาซ่าGก็ไม่อาจพาเขากลับมา
ก็เพราะเขานั้นเหมือนดาวหางCm
แวบเดียวก็ผ่านไปลับตา
แต่เธอยังคงBmภาวนา
อ้อนวอนกับดาวดวงดารา
ให้เธอนั้นข่มDmตาหลับลง
แล้วพบกับเขาGยามนิทรา
ฉันบอกว่าพอCเถอะ
ทำอย่างนั้นก็ไม่มีประโยชน์
มันผิดที่เขาBmไม่ได้ผิดที่เธอ
อย่าโทษตัวเองเลยได้โปรด
อาจAmเป็นเพราะเขา
นั้นไปหลงรักดาวพลูโต
เขาเลยไม่อยู่ใDนโลก
ตามทฤษฎีนิวตัน หรือกาลิเลโอ
( ซ้ำ * , ** )
G|Bm|C
นาซ่าDก็พาเธอกลับมาไม่ไหว
G|Bm|C
นาซ่าDก็พาเธอกลับมาไม่ได้ G
