เนิ่นนานจนแสนนาน กับความรักในวันเก่า ที่เราทั้งสองได้เคยมีด้วยกัน เรื่องราวที่สวยงาม ความสุขนั้นฉันยังจำ ราวกับภาพนั้นเพิ่งเกิดขึ้นวันนี้ * เมื่อจักรวาลของเรา ต่างกัน ฉันก็ควรที่จะยอมรับ แต่ความเป็นจริงของใจ ยังคงรักเธออยู่ แล้วฉันต้องทำอย่างไร ** ฉันควรจะรอเธออยู่อย่างนี้ หรือว่าฉันไม่ควรที่จะคิดถึงเธอ ก็ใจนึงไม่อยากรักเธอ แต่อีกใจนึงยังคงเพ้อ ทุกคืน โฮว.. ฉันควรจะรอเธอต่อไปไหม ขอดวงดาวได้โปรดเถอะช่วยฉันที แต่จะรักเธอมากแค่ไหน สุดท้ายในใจก็ยัง รู้ดี.. ว่านาซ่าก็พาเธอกลับมาไม่ได้ แม้แต่นาซ่าก็ไม่อาจพาเขากลับมา ก็เพราะเขานั้นเหมือนดาวหาง แวบเดียวก็ผ่านไปลับตา แต่เธอยังคงภาวนา อ้อนวอนกับดาวดวงดารา ให้เธอนั้นข่มตาหลับลง แล้วพบกับเขายามนิทรา ฉันบอกว่าพอเถอะ ทำอย่างนั้นก็ไม่มีประโยชน์ มันผิดที่เขาไม่ได้ผิดที่เธอ อย่าโทษตัวเองเลยได้โปรด อาจเป็นเพราะเขา นั้นไปหลงรักดาวพลูโต เขาเลยไม่อยู่ในโลก ตามทฤษฎีนิวตัน หรือกาลิเลโอ ( ซ้ำ * , ** ) นาซ่าก็พาเธอกลับมาไม่ไหว นาซ่าก็พาเธอกลับมาไม่ได้