นางเมิน

ใจไม่ฟัง ทั้งที่รู้ว่าเธอ อยู่สูงปานฟ้าไกล ยังคงหวังลึกๆ อยู่ในหัวใจ ให้เธอเหลือบมองลงมา สุดท้ายเป็นไง ใจหนอใจต้องเจ็บ ปวดร้าว เพราะใคร เพราะรักคำเดียวที่มันกัดกินหัวใจ ไม่เคยจะมองตัวเอง ท่องและจำเอาไว้ให้มันขึ้นใจ ว่าฉันไม่มีความหมาย แม้นตายเธอก็ไม่สน เป็นได้เพียงแค่ลมบางเบา เป็นแค่เงาที่เธอไม่สน เป็นแค่คนที่เธอไม่มอง เธออยู่หนใด หัวใจฉันร่ำร้องปานจะขาดใจ ขอได้ไหมแค่เพียงเสี้ยวเดียวจะเป็นไร ใยใจ จำยอม ต้องตกเป็นทาสรัก อาจเป็นเพราะเวรกรรม ที่ฉันนั้นทำกับเธอแต่ปางไหน ชั่วฟ้าดินพลันสลายคงเป็นไปไม่ได้ เพื่อจะคว้าใจเธอมาครอง เอื้อมไม่ถึงแต่ฉันยังคงละเมอถึงเธอ ไม่รัก ไม่สนใจ ยังหวังไว้ในใจต้องมีซักวัน แต่ไม่รู้ว่าอีกเมื่อไร เจ็บปวดเพียงใด ฉันต้องยอมรับมัน แม้ไม่มีวัน ที่เธอจะสนใจ จะเป็น จะตาย ก็จะขอลองเสี่ยงดู ทั้งที่ใจก็รู้ว่าเธอนั้นอยู่ แสนไกล หัวใจฉันร่ำร้องปานจะขาดใจ ขอได้ไหมแค่เพียงเสี้ยวเดียวจะเป็นไร ใยใจ จำยอม ต้องตกเป็นทาสรัก อาจเป็นเพราะเวรกรรม ที่ฉันนั้นทำกับเธอ แต่ปางไหน ชั่วฟ้าดินพลันสลาย คงเป็นไปไม่ได้ เพื่อจะคว้าใจเธอมาครอง