นางงามตู้กระจก

น้ำตานองอาบสองแก้ม สายลมแย้มพัดผ่านมา นาฬิกาบอกเวลา ดังเตือนว่าเลยเวลานอน ทอดถอนใจให้คำนึง หวังวันหนึ่งให้ผ่านไป ร่างของเธอปรนเปรอชาย ด้วยดวงใจแหลกเหลวระบม สังคมทราม ทรามเพราะคน ความยากจนใครทนได้ พ่อก็แก่แม่ไม่สบาย น้องหญิงชายวัยกำลังหม่ำ ช้ำเพราะความที่เธอจน นี่หรือคนสังคมรังเกียจ ช่วยผู้ชาย ระบายความเครียด สิบร้อยพันยันรัฐมนตรี * เป็นนวลนางในอ่างนํ้า เป็นนางงามตู้กระจก น้ำตาตกหัวอกเธอล้มเหลว ใครจะรู้ใครจะเห็น ใครจะเป็นผู้เห็นใจ ใครจะมาคิดจริงใจ ผ่านเลยไปไม่จริงจัง น้ำตานองอาบสองแก้ม สายลมแย้มพัดผ่านมา นาฬิกาบอกเวลา ดังเตือนว่าเลยเวลานอน ทอดถอนใจไม่คำนึง หวังวันหนึ่งให้ผ่านไป เพี่อพ่อแม่เป็นอยู่สบาย น้องหญิงชายได้เล่าเรียน ( ซ้ำ * ) น้ำตานองอาบสองแก้ม สายลมแย้มพัดผ่านมา นาฬิกา บอกเวลา ดังเตือนว่าเลยเวลานอน ทอดถอนใจไม่คำนึง หวังวันหนึ่งให้ผ่านไป เพี่อพ่อแม่ เป็นอยู่สบาย น้องหญิงชายได้เล่าเรียน