นับถอยหลัง

เบื่อตัวเองที่ยังทน ทั้งๆ ที่รู้ ว่าไม่มีค่าใด เบื่อตัวเองที่ไม่จำทั้งๆ ที่เห็น ว่าเธอไม่เหลือ แล้วเยื่อใยง แม้เศษใจ แม้เสี้ยวใจ เล็กๆ ก็ยังไม่มีฉันอยู่ มันก็รู้อยู่แก่ใจ * ให้ทำยังไง เธอก็ไม่รักกัน ทุ่มใจลงไป ได้แต่ความบอบช้ำ ฉันมีชีวิตเพียงเพื่อรอ นับวันเวลา ถอยหลัง สักวันเวลาฉันคงหมดไป เธอกำลังเดินออกไป ที่แสงสว่าง ที่มีแต่สวยงาม ปล่อยให้ฉัน อยู่บนทางที่มืดสลัว มีแต่ความกลัวที่กอดฉัน ให้เหน็บหนาว ให้หวั่นใจ สุดท้ายคงมองไม่เห็นอะไร ไม่เห็นอะไร นอกจากความผิดหวัง ( ซ้ำ * ) เป็นทุกสิ่ง เป็นทุกอย่าง เพื่อเธอเป็นได้ทั้งนั้น แต่แล้วทุกสิ่ง แล้วทุกอย่าง ก็ไม่พอจะรัก ( ซ้ำ * ) ไม่มีความหมายให้เธอจดจำ