นักดนตรี

เคยอยากลอง จะโผบิน บินตามฝัน วิ่งตามใจ จะไขว่คว้า เอ่ยคำลา จากบ้านมา ด้วยมุ่งหวัง ว่าสักวัน จะโด่งดัง ฮือฮือฮื้อ.. ฮือฮือ.. สักวันต้องยิ่งใหญ่ ฮือฮือฮื้อ.. ฮือฮือ.. จะไปเป็นตำนาน ฮือฮื้อฮือ.. ฮือฮือ.. จะไปอยู่ท่ามกลาง ฮือฮื้อฮือ.. ฮือฮือ.. แสงดาวและแสงไฟ ออกเดินทาง จากบ้านไป ล่องขึ้นเหนือ และลงใต้ กลาง อีสาน ออกแสดง ทำทุกทาง ใจก็หวัง ว่าสักวัน จะโด่งดัง โฮโฮโฮ้.. โฮโฮ.. เดิมพันด้วยทุกสิ่ง โฮโฮโฮ้.. โฮโฮ.. ทุ่มเทหมดหัวใจ โฮ่โฮ้โฮ.. โฮโฮ.. ด้วยใจที่มุ่งหมาย โฮ่โฮ้โฮ.. โฮโฮ.. หายใจเป็นดนตรี.. ก็มีใครบางคนบอกฉันว่าควรจะหยุดฝัน บอกมันดันทุรัง เพ้อฝัน เลื่อนลอยและเพ้อเจ้อ เหยียดขบขัน ดูแคลน ทุกครั้ง ทุกวันที่พบเจอ เจ็บในใจนะเออ.. แต่หัวใจต้องทน เพราะความฝันของฉัน มันดันยิ่งใหญ่กว่าแค่ตน ฉันฝันสร้างแรงใจ ให้คนอดทน และมีหวัง ถ้าฉันร้องไห้เพียงเพราะน้อยใจ หรือเพียงท้อ หรือแค่คำคน ถ้าฉันพร่ำบ่น ไฉนคน จะฟังฉัน.. ผ่านเวลา มาเนิ่นนาน ชีวิตฉัน ก็มาไกล เกินกว่าฝัน ผ่านเวที เป็นร้อยพัน มันฝึกฉัน ให้กลายเป็น เช่นวันนี้ โฮโวโว้.. โวโว.. ฤดูกาลเปลี่ยนผัน โฮโวโว้.. โวโว.. แต่ฉันยังวิ่งไป โฮโว้โว.. โว้โว.. มั่นคงไม่หวั่นไหว โฮโว้โว.. โว้โว.. แม้กายเริ่มโรยรา โวโวโว โว้.. โวโว.. ร่างกายเริ่มอ่อนล้า โวโวโว โว้.. โวโว.. ตะวันลาฟ้าไป โวโวโว้ โว.. โวโว.. แม้หัวใจยังไหว โวโวโว.. โวโว.. แต่กายเริ่มร้างลา กลับรังนอน ถนอมกาย เก็บจุดหมาย ไว้ในใจ เพื่อพรุ่งนี้ หากเรี่ยวแรง ยังพอมี วันพรุ่งนี้ ค่อยเริ่มต้นใหม่ อีกครั้ง