Gm|Am|A#|C
ภาพความFทรงจำสุดท้ายAm เมื่อตอนเจ้าDmลา
อ้ายปาดน้ำตาA#ตั้งแต่มื้อนั้นCจนฮอดมื้อFนี้
วันที่เA#ราเคยมีกันC ยังทำใจสั่นAmอยู่ทุกนาที Dm
วิธีลืA#มยังบ่มี ยังลบCอีหยังบ่ได้
ฮู้ว่าFเจ้าไป ไกลแล้วAmคงบ่คืนDmมา
ต้องใช้เวลาA#เนิ่นนานเท่าใดใCห้ใจ เข้มFแข็ง
เหมือนจะแกร่งA#แต่ยังอ่อนไหวC
ความเสียใจยัAmงบ่ส่างซาDm
เจ็บนี้อีA#กดนบ่หนาC เหนื่อยล้าน้ำFตาซึม
* พยามยามจะลืมGmเรื่องราวของเรา ที่มันสิงAmอยู่ในสมอง
ท่องเอาไว้ใGmนใจว่าน้องCเป็นของคนอื่นFแล้ว
ทุกเหตุการณ์Gmที่เคยมีกันC ฮู้ว่ามันAmเอาคืนบ่ไDmด้
ย้อนยังฮักA#จั่งเจ็บเกือบตายบ่เคยลางCเลือน
** ทุกการแจ้งFเตือน จึงทำAmให้มีน้ำตา Dm
ดึงความCทรงจำคืนมาA# แต่บ่อาจพาCเจ้าคืนมาFได้
เจ็บซ้ำDmๆ วนๆ เวียนCๆ จั่งถืกเขียนAmสักลงใส่หัวA#ใจ
เป็นหยังGmก่อนน้องสิไป C
คือบ่เตือนอ้ายA# ให้เฮ็ดCใจได้ก่Fอน
GmC|AmDm|A#|C
A#C|AmDm|GmC|F
( ซ้ำ * , ** )
เป็นหยังGmก่อนน้องสิไป C
คือบ่เตือนอ้ายA# ให้เฮ็ดCใจได้ก่Fอน
GmC|AmDm|A#|C|F
