ที่เก่า

คำที่พูดคำนั้น กับเสียงที่บอกกับฉัน ใจยังสั่นทุกครั้ง ที่คิดถึงมันเรื่องระหว่างเรา อาจจะดูคล้ายว่าเนิ่นนาน กับการต้องลืมเธอไปสักที แต่ที่รู้ตอนนี้คือมันไม่มีทางเลย * ทุกๆ สิ่ง ที่เป็นของเธอ จะเก็บทิ้งก็ทิ้งไม่ลง เสื้อตัวนั้นยังเอามาดม ถึงมีกลิ่นหอมเบาบางแค่ไหน หมอนข้างใบนั้นฉันไม่เคยซัก ถึงคราบน้ำลายเธอจะยืดใส่ ยังกอดนอนทุกคืนรู้ไหม ไม่ว่าอะไรที่เธอเคยใช้ ก็วางไว้ที่เก่า คำที่พูดวันนั้น กับเสียงที่บอกกับฉัน ใจยังสั่นทุกครั้ง แค่คิดถึงมันตอนเธอบอกลา ความเข้มแข็งไม่มีเหลือเลย แค่คิดจะลืมก็มีน้ำตา เข้ามารักเพื่อจะลาไป ก็ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ จะเก่งอย่างเธอสักที * ทุกๆ สิ่งที่เป็นของเธอ อยากเก็บทิ้งก็ทิ้งไม่ลง เสื้อตัวนั้นยังเอามาดม แม้มีกลิ่นหอมเจือจางแค่ไหน หมอนข้างใบนั้นฉันไม่เคยซัก ถึงคราบน้ำลายเธอจะยืดใส่ ยังกอดนอนทุกคืนรู้ไหม ไม่ว่าอะไรที่เธอเคยใช้.. * ทุกๆ สิ่งที่เป็นของเรา ก็ยังอยู่เหมือนเดิมทุกอย่าง ต่อให้มองมันสักกี่ครั้ง น้ำตาก็พังจนกลั้นไม่ไหว หมอนข้างใบนั้นฉันไม่เคยซัก ถึงคราบน้ำลายเธอจะยืดใส่ ยังกอดนอนทุกคืนรู้ไหม ไม่ว่าอะไรที่เธอเคยใช้ ก็วางไว้ที่เก่า ฉันกอดหมอนทุกคืนรู้ไหม ถึงแม้ว่าเธอไม่กลับมาใช้.. ก็ยังเก็บมันไว้ที่เก่า