ที่ต้องมานั่งโศกเศร้า ยกแก้วมาชนเบาๆ ท่ามกลางผู้คนมากมาย ที่เขากะเจ็บคือเฮา ตั๋วกันมาได้จั่งได ทั้งที่อ้ายกะคบกับไผ เว้าต๋อยฮักคนไปทั่ว เลยกินน้ำขมๆ กลืนลงคอ เว้าเรื่องเจ้าซ้ำๆ ช้ำใจต่อ นั่งฟังเพลงเศร้าระบายเรื่องเจ้า ว่าเหงาส่ำได.. โอ้ย.. * ที่หนึ่งแม่นเขา ที่ต้องเหงาคงแม่นน้อง หางตาอ้ายคงบ่มอง คนจั่งน้องแล้วแม่นบ่ ที่รักแม่นเขา ที่ทนเหงากะแม่นน้อง สำคัญกลายเป็นสำรอง อ้ายบ่ต้องมาห่วงหา อ้ายมีเขากะตัดน้องให้ขาดสา ถิ่มความฮักที่อ้ายบ่เอากลับคืนมา ถิ่มหัวใจผู้หญิงธรรมดา ให้เหงาต่อ กะแค่นั้น ถิ่มน้องไว้กะแค่เสียใจกะคงบ่ตาย ถึงบ่ไผอยู่ข้างกาย ตัวน้องกะบ่ตาย ฮ้องไห้น้ำตาไหลเป็นสาย ตอนเว้าเรื่องเจ้าถิ่มไป ปวดใจสุ่ถืก เลยกินน้ำขมๆ กลืนลงคอ เว้าเรื่องเจ้าซ้ำๆ ช้ำใจต่อ นั่งฟังเพลงเศร้าระบายเรื่องเจ้า ว่าเหงาส่ำได.. ฮู้ว.. * ที่หนึ่งแม่นเขา ที่ต้องเหงาคงแม่นน้อง หางตาอ้ายคงบ่มอง คนจั่งน้องแล้วแม่นบ่ ที่รักแม่นเขา ที่ทนเหงากะแม่นน้อง สำคัญกลายเป็นสำรอง อ้ายบ่ต้องมาห่วงหา อ้ายมีเขากะตัดน้องให้ขาดสา ถิ่มความฮักที่อ้ายบ่เอากลับคืนมา ถิ่มหัวใจผู้หญิงธรรมดา ให้เหงาต่อ กะแค่นั้น ถิ่มน้องไว้กะแค่เสียใจกะคงบ่ตาย ถิ่มน้องไว้กะแค่เสียใจ.. บ่มีอ้ายกะคงบ่ตายเด้ละ