//
ส่งของขวัญ แม้ไม่เขียนว่าใครส่ง แค่ผู้รับได้รับก็พอ ที่สำคัญ ส่งข้อความ พิมพ์มันไปก็ใจสั่น แม้ว่าผู้อ่าน จะไม่ยอมอ่านก็ตาม เพราะว่ายังไม่มีสิทธิ์จะรัก เพราะว่าคงจะมีสิทธิ์แค่หลง เป็นแค่เพียงแค่สายลม ที่ลอยไปอยู่ใกล้ๆ เธอ * เสกให้ใจมันหาย หายเข้าไปในที่ลับตา เสกให้ตัวล่องหน ไม่ให้เธอเห็นว่าฉันมองมา เสกให้เธอหลับตา ฉันจะได้กล้าไปใกล้เธอ อยากได้นั่งมองหน้า ก็ได้แต่เพ้อและภาวนา อยู่ในที่ลับตา อยู่ตรงนี้ แค่ได้รอก็ยังดี อยู่กับความในใจที่มี มีให้เธอ ทรมาน ยิ่งในยามที่ได้เจอ ที่ไม่กล้าบอก ไม่แสดงออกสักที เพราะว่ายังไม่มีสิทธิ์จะรัก เพราะว่าคงจะมีสิทธิ์แค่หลง เป็นแค่เพียงแค่สายลม ที่ลอยไปอยู่ใกล้ๆ เธอ * เสกให้ใจมันหาย หายเข้าไปในที่ลับตา เสกให้ตัวล่องหน ไม่ให้เธอเห็นว่าฉันมองมา เสกให้เธอหลับตา ฉันจะได้กล้าไปใกล้เธอ อยากได้นั่งมองหน้า ก็ได้แต่เพ้อและภาวนา อยู่ในที่ลับตา แค่ได้ซ่อนตัวอยู่ในมุมนี้ เป็นคนที่รอ แค่ได้รัก แค้ได้รักก็พอแล้ว.. * เสกให้ใจมันหาย หายเข้าไปในที่ลับตา เสกให้ตัวล่องหน ไม่ให้เธอเห็น ว่าฉันมองมา เสกให้เธอหลับตา ฉันจะได้กล้าไปใกล้เธอ อยากได้นั่งมองหน้าก็ได้ แต่เพ้อและภาวนา * เสกให้ใจมันหาย ให้หายเข้าไปในที่ลับตา เสกให้ตัวล่องหน ไม่ให้เธอเห็นว่าฉันมองมา เสกให้เธอหลับตา ฉันจะได้กล้าไปใกล้เธอ อยากได้นั่งมองหน้า ก็ได้แต่เพ้อและภาวนา อยู่ในที่ลับตา