AEDE
ตะAวันลับฟ้า สายตาริบEหรี่
หมดDกันวันนี้พักผ่อนกายAา
เอ็นF#mสังขาร หลับฝันEในยามนิทรา
บดDปังดวงตาE ด้วยดวงAดาว
ฟ้าF#mยังมีมืดมิดC#m
ชีวิตF#mย่อมมีมืดมนC#m
ใจคนDย่อมแปรผันEเป็นธรรมดาA
E
ตะAวันสาดแสงเรียกแรงกลับEคืน
ให้ลุDกขึ้นยืนก้าวเดินต่อไAป
จะF#mเหนื่อยจะท้อทุกข์ทนเพียEงใด
อย่าDหมดแรงใจแEละความศรัทธาA
* ย้ำเท้าDก้าวเดินด้วยควาEมมั่นใจ
หากแม้นC#mเส้นชัยไกลสุดF#mสายตา
บางBmเวลาผ่านมาE ไม่อาจย้อนคืนAให้แก้ไข
ทำวันนี้ขDองเราให้ดีที่Eสุด
คุ้มค่าC#mมนุษย์ที่ได้เF#mกิดมา
ทุกอย่าBmงที่ปรารถนาE นั้นคงจะไม่ไAกล
DEC#mF#m
BmEA
DEC#mF#m
BmC#mDE
ตะAวันสาดแสงเรียกแรงกลับEคืน
ให้ลุDกขึ้นยืนก้าวเดินต่อไAป
จะF#mเหนื่อยจะท้อทุกข์ทนเพียEงใด
อย่าDหมดแรงใจแEละความศรัทธาA
* ย้ำเท้าDก้าวเดินด้วยควาEมมั่นใจ
หากแม้นC#mเส้นชัยไกลสุดF#mสายตา
บางBmเวลาผ่านมาE ไม่อาจย้อนคืนAให้แก้ไข
ทำวันนี้ขDองเราให้ดีที่Eสุด
คุ้มค่าC#mมนุษย์ที่ได้เF#mกิดมา
ทุกอย่าBmงที่ปรารถนาE นั้นคงจะไม่ไAกล
* ย้ำเท้าDก้าวเดินด้วยควาEมมั่นใจ
หากแม้นC#mเส้นชัยไกลสุดF#mสายตา
บางBmเวลาผ่านมาE ไม่อาจย้อนคืนAให้แก้ไข
ทำวันนี้ขDองเราให้ดีที่Eสุด
คุ้มค่าC#mมนุษย์ที่ได้เF#mกิดมา
ทุกอย่าBmงที่ปรารถนาE นั้นคงจะไม่ไAกล
DEA