Bm|G|Bm|G
หรือDเพราะวันเวลากัดเซาะหัวใจ
จึงGเป็นเหตุให้ความฮักบ่มั่นคง
ฮักBmที่เริ่มจากร้อย มื้อนี้มันถอยลง
จนGบ่เหลืออะไร
ดูเDหมือนเราเหินห่าง การกระทำต่างๆ
มันเหมือGนดั่งฝืนหัวใจ
จนDบางครั้งสับสน ระหว่างเราสองคน
ยังเรียกGความรักอยู่ไหม
* เฮ็ดBm.. อิหยัง บ่เคยถืกใจจั๊Aกอย่าง
ความBm.. ฮู้สึก มันเริ่มสวนGทาง A
** หรือต้องเก็บความฮักBm หรือต้องเก็บความฝันA
เก็บเอาทุกๆ อย่างGแล้วคืนหัวใจให้กันD
หรือต้องเก็บความฮักBm เก็บความสัมพันAธ์
เก็บเอาทุกเรื่องราวGที่เราเคยผ่านด้วยกันD
ให้มันจบแค่นี้ Bmสิ่งที่เคยฝันA
ให้เหลือเพียงหยดน้ำตาGและคำร่ำลาจากกันD
หยุดเส้นทางความฮักBmต่างคนต่างหยุดพักA
คงจะเป็นหนทางG.. ทางที่ดีที่สุดD
Bm|G|Bm|G
ไม่จีDรังยั่งยืน นั้นแหละคือความรัก
เมื่อAเดินมาถึงทางตัน ก็คงต้องหยุดพัก
เอ้อBm.. หากเหนื่อยนักG
จงหยุดพัก จากความรัก ไปซักพัก
หยุดDร้องขอความรัก จากคนไม่ได้รัก
แล้วAกลับมารักตัวเรา เพื่อคนที่เรารัก
เอ้อBm.. สู้ต่อไป Gอย่าไปสน
เพราะหนทางยังอีกไกล นักD.. A
Bm|G|Bm|G
* เฮ็ดBm.. อิหยัง บ่เคยถืกใจจั๊Aกอย่าง
ความBm.. ฮู้สึก มันเริ่มสวนGทาง.. A
** หรือต้องเก็บความฮักBm หรือต้องเก็บความฝันA
เก็บเอาทุกๆ อย่างGแล้วคืนหัวใจให้กันD
หรือต้องเก็บความฮักBm เก็บความสัมพันAธ์
เก็บเอาทุกเรื่องราวGที่เราเคยผ่านด้วยกันD
ให้มันจบแค่นี้ Bmสิ่งที่เคยฝันA
ให้เหลือเพียงหยดน้ำตาGและคำร่ำลาจากกันD
หยุดเส้นทางความฮักBm ต่างคนต่างหยุดพักA
คงจะเป็นหนทางG.. A
หยุดเส้นทางความฮักBm ต่างคนต่างหยุดพักA
คงจะเป็นหนทางG.. Aทางที่ดีที่สุด D
Bm|G|Bm|G
