ก็อาจเป็นเพราEmะ
เพราะฉันนั้นเลือกทางเดิมBm
แต่เธออยู่ในใจเAmป็นเรื่องในใจ
ให้ฉันพูดออกไปเGพื่อเดินตรงไป
ก็ฉันพูดไม่เพราEmะ
เธอจึงเลือกทางเดินBm
แต่ตลอดเวลาAmที่มันเดินไป
เปลี่ยนเข็มนาฬิกาG
ให้เดินเกินใจจะไปถึง
* ถ้าเธอเข้าใจในฝันEm
นั้นคงจะมีความหมายBm
ฉันแค่แต่งเพลงให้คนได้ฟังAm
จากถิ่นดินแดนเจียงฮายG
แค่ได้ขับรถไปในที่สูงEm
เพื่อได้เสพหมอกยามสายBm
เพียงใจรับรู้ และเธอได้ยินAm
จากถิ่นดินแดนเจียงฮายG
เมื่อรู้สึกเหงาเดียวดาย
เวลEmาทำเพลงและมีคนร้องได้
คือควาBmมรู้สึกมันเกินกวี
ที่ได้ถูกเขียนไป
เหมือนกูยัAmงเถียงกับตัวเอง
เหมือนร่างกูฝังอยู่ในเพลงG
ดวงใจผมหายไปในเมน
เหมือนดวงใจนั้นEmมันได้หายไปบนฟ้า
มันBmยากเกินจะกลับมา
เหมือAmนว่าชีวิตกูติดในจิตนาการ
ทุกครั้งที้เดินGไปตามทาง
ไม่อาจจะทิ้งหรือควรวาง
และฉันEmควรจะมองออกไป Bm
ตราบใดที่แสงAmที่ยังนำทาง
เธอคงได้ยินGจินตนาการ
แต่ใจก็รู้ฉัEmนไม่เก่งกว่าใครBm
แต่คงไม่นานเกินAmความพยายาม
เดินทางตามใจเGล่าเรื่องนำทาง
* ถ้าเธอเข้าใจในฝันEm
นั้นคงจะมีความหมายBm
ฉันแค่แต่งเพลงให้คนได้ฟังAm
จากถิ่นดินแดนเจียงฮายG
แค่ได้ขับรถไปในที่สูงEm
เพื่อได้เสพหมอกยามสายBm
เพียงใจรับรู้ และเธอได้ยินAm
จากถิ่นดินแดนเจียงฮายG
เมื่อรู้สึกเหงาเดียวดาย
ตราEmบตะวันจะลับฟ้า
ตราBmบที่เธอยังได้ยินฉัน
ตราAmบที่ดาวยังส่องแสง
ให้คGนธรรมดาได้มองไปบนนั้น
มองEmที่ฟ้าไกล
กูมองออกไปตรงที่ปลายฟ้า
มีชื่Bmอเสียงเงินทอง
บางทีก็เหนื่อยล้า
กูยัAmงเถียงกับตัวเอง
เหมือนร่างกูฝังอยู่ในเพลGง
ดวงใจผมหายไปในเมน
ก็อาจเป็นเพราEmะ
เพราะฉันนั้นเลือกทางเดิมBm
แต่เธออยู่ในใจเAmป็นเรื่องในใจ
ให้ฉันพูดออกไปเGมื่อเดินตรงไป
ก็ฉันพูดไม่เพราEmะ
เธอจึงเลือกทางเดินBm
แต่ตลอดเวลาAmที่มันเดินไป
เปลี่ยนเข็มนาฬิกาG
ให้เดินเกินใจจะไปถึง
* ถ้าเธอเข้าใจในฝันEm
นั้นคงจะมีความหมายBm
ฉันแค่แต่งเพลงให้คนได้ฟังAm
จากถิ่นดินแดนเจียงฮายG
แค่ได้ขับรถไปในที่สูงEm
เพื่อได้เสพหมอกยามสายBm
เพียงใจรับรู้ และเธอได้ยินAm
จากถิ่นดินแดนเจียงฮายG
เมื่อรู้สึกเหงาเดียวดาย
* ถ้าเธอเข้าใจในฝันEm
นั้นคงจะมีความหมายBm
ฉันแค่แต่งเพลงให้คนได้ฟังAm
จากถิ่นดินแดนเจียงฮายG
แค่ได้ขับรถไปในที่สูงEm
เพื่อได้เสพหมอกยามสายBm
เพียงใจรับรู้ และเธอได้ยินAm
จากถิ่นดินแดนเจียงฮายG
เมื่อรู้สึกเหงาเดียวดาย
Em|Bm|Am|G( 2 Times )
C|Bm|Am|G
