G|Bm|Em|D
C|Bm|C|D|D
คำว่าคองถ่าGถ่าไผ ผู้ได๋ผู้Bmหนึ่ง
มันEmบ่มีคำซึ้งDอิหยังดอกCหนอ Bm
เป็นแค่คำขอCของลูกผู้หญิงใจเหงา D
นั่งนับคืนวันGหวั่นใจว่าอ้ายBmผู้เก่า
ยังEmคงจำเรื่องราวDของเฮาได้บ่C Bm
อยากอ้อนวอนขอCให้อ้ายกลับมาคืนใจ D
โดนปานได๋ใGจน้องก็ยังDรอ
ยังคึดพ้อCหน้าอ้ายคนดี D
สิรักษาGทุกอย่างที่เฮาDมี
บ้านหลังนี้ยัCงคอยอ้ายDอยู่
ยังคงเซ็ดCประตูและหน้าBmต่าง
หดต้นไม้ขCองเฮาบ่เหินห่Bmาง
เก็บเอาความCทรงจำทุกก้าวBmหย่าง
ด้วยความหวังCให้อ้ายสุขใจใDนมื้อคืนถิ่Gน
Em|Bm|Em|D|Em|Bm|C|D
Em|Bm|Em|D|Em|Bm|C|D
C|Bm|C|Bm|C|Bm|C|D|G
นั่งนับคืนวันGหวั่นใจว่าอ้ายBmผู้เก่า
ยังEmคงจำเรื่องราวDของเฮาได้บ่C Bm
อยากอ้อนวอนขอCให้อ้ายกลับมาคืนใจ D
โดนปานได๋ใGจน้องก็ยังDรอ
ยังคึดพ้อCหน้าอ้ายคนดี D
สิรักษาGทุกอย่างที่เฮาDมี
บ้านหลังนี้ยัCงคอยอ้ายDอยู่
ยังคงเซ็ดCประตูและหน้าBmต่าง
หดต้นไม้ขCองเฮาบ่เหินห่Bmาง
เก็บเอาความCทรงจำทุกก้าวBmหย่าง
ด้วยความหวังCให้อ้ายสุขใจใDนมื้อคืนถิ่Gน
C|Bm|C|Bm
C|Bm|C|D|G
และยังหวังCว่าอ้ายสิคืนDมา.. บ้านเฮา
GAm|G
