ถึงไหนบ่สำคัญ ไม้เมือง

ทางAmรถไฟสายยาว

ทอดไกลสุดตาG ปลายทางที่ใด Am

มีแAmค่เราสองคน จับมือกันไว้ G

บนรางแห่งฝันAm

บางCครั้งเจอลมฝนAm

ก็ทนเหน็บหนาวC เติมไออุ่นกันG

เพียงCหัวใจยึดมั่นAm

ว่าสักวันG ต้องไปสุดรางAm

* แต่วันนี้ฉัGนเริ่มเข้าใจ Am

ว่าปลายทางไกลDm นั้นไม่สำคัญC

เท่ากับคนAmที่เคียงข้างกันDm

ออกตามฝันG ในวันท้อใจ C

ถึงFไหนบ่สำคัญG

แต่ที่สำคัญEmคือเดินกับใครAm

ทางA7ชีวิตยังไกลDm

แต่ทางใจใGห้ถึงฝั่งฝันC

เธอFเติมเต็มหัวใจ G

ที่ห่างหายEm มาเมินเนิ่นนานAm

บนA7ปลายรางแห่งฝันDm

เคียงคู่กันGบนทางความจริงAm

แต่วันนี้ฉัGนเริ่มเข้าใจ Am

ว่าปลายทางไกลDm นั้นไม่สำคัญC

เท่ากับคนAmที่เคียงข้างกันDm

ออกตามฝันG ในวันท้อCใจ

ถึงFไหนบ่สำคัญG

แต่ที่สำคัญEmคือเดินกับใครAm

ทางA7ชีวิตยังไกลDm

แต่ทางใจใGห้ถึงฝั่งฝันC

เธอFเติมเต็มหัวใจ G

ที่ห่างหายEm มาเมินเนิ่นนานAm

บนA7ปลายรางแห่งฝันDm

เคียงคู่กันGบนทางความจริงAm

บนA7ปลายรางแห่งฝันDm

บ่สำคัญGเท่าชีวิตจริงAm