ถึงแม้จะมีน้ำตา Temodemo no Namida

เยือกเย็นราวกับสายฝน ที่ร่วงหล่นพื้นโปรยปราย ผ้าม่านสีเงินจวง ปิดไว้ด้วยความเดียวดาย เจ็บตรงที่ใจของฉัน ไม่เคยจะคิดถึงใคร แล้วเธอก็มาคว้าเอาใจ ไปอย่างง่ายดาย ได้แค่รอ รอตั้งนาน แค่เพียงแอบมองอยู่ตรงนี้ รอเธอคนดี ไม่กล้าสบตาเลยสักครั้ง ไม่เคยเอ่ย เปิดเผยความนัย มีเพียงน้ำตาเอ่อ ร่วงหล่นมาจากฟ้า.. * อยากบอกเธอว่าใจหนึ่งดวงที่ตรงนี้ มีแต่เธอ แต่เธอทุกเวลา รอแต่เธอเสมอ แต่เธอไม่เคย จะหันมา ใจอยากเจอกับเธอจะได้ไหม แม้ว่าเธอไม่สนก็ได้แค่ แอบเฝ้ามองเธอก็พอ ** อยากบอกเธอว่าใจหนึ่งดวงที่ตรงนี้ มีแต่เธอ แต่เธอทุกเวลา รอแต่เธอเสมอ แต่เธอไม่เคย จะหันมา ใจอยากเจอกับเธอจะได้ไหม แม้ว่าเธอไม่เคยจะสนใจ ฝนหล่นร่วงมา น้ำตาที่ไหล Temodemo no Namida ออกเดินลำพังคนเดียว ฉันไม่แลเหลียวใครๆ ถนนที่ทอดยาว ปวดร้าวจนเกินทำใจ เจ็บตรงที่เธอเฉยๆ ไม่เคยมีฉันในใจ ล่องลอยอย่างเคว้งคว้าง หลงทางและไม่เหลือใคร ดอกไฮเดรนเยียที่ยัง เฝ้ารอเมฆฝนอยู่ตรงนี้ รอวันที่มี ละอองหยาดฝนจากบนฟ้า เฝ้ารออยู่ แอบคิดถึงเธอ.. เหมือนฉันเฝ้ามองเหม่อ รอแต่เธออยู่น้า.. จะผิดหวังกี่ครั้งก็ยังอยู่ตรงนี้ เสียใจมากี่ทีไม่เลิกรา คงต้องยอมปล่อยใจ จนทำให้เพ้อ อยู่เรื่อยมา มีแต่เพียงภาพเธออยู่ในนั้น มันดอกย้ำให้รู้ว่ายังคงอยู่ ฝังใจไม่เคยเลือน จะผิดหวังกี่ครั้งก็ยังอยู่ตรงนี้ เสียใจมากี่ทีไม่เลิกรา ยังคิดถึงเสมอ แต่เธอไม่เคย จะหันมา มีเพียงสิ่งเดียวที่อยากขอ แม้ว่าฉันนั้นทำได้แค่รอ นานสักเท่าไร รอเธอเรื่อยไป Temodemo no Koi yo ( ซ้ำ * , ** )