ถามไหรนักหนา

ถามว่ารักหม้าย บอกเลย.. ว่าเคยรัก ถามว่าเจ็บหม้าย บอกเลย.. เจ็บอย่างแรง เวลากินข้าว บอกเลย น้ำตาหยดลงน้ำแกง ผิดหวังอย่างแรงเสียใจทุกวินาที ร้องไห้หนักหม้าย บอกเลย.. ว่าหนักมาก ถึงลืมได้หม้าย บอกเลย.. ว่าลืมยาก จำใจทนอยู่ ลืมวันวาน จากคนที่เคยรักมาก ตอนนี้เขาฝากรอยซ้ำให้เรารักษาเอง ตั้งคำถามไว้ในใจ เราจะอยู่ต่อไปพันพรือ.. * เป็นคนอกหักตั้งหลักไม่ทัน ไม่คิดว่าวันนี้จะมาถึง ไหนว่าอิเป็นที่พึ่งของกันและกัน พอไปมีใหม่ตัดใจง่ายดาย ลืมคนข้างกายที่อยู่ทุกวัน เธอทิ้งกระทั่งความฝัน ที่เราร่วมสร้าง.. ถามว่าโกรธหม้าย บอกเลย.. มันจุกอก ตบสักที่หม้าย บอกเลย.. ว่าต่อใด ตั้งคำถามอะไรมากมาย สุดท้ายได้แค่ทำใจ เขาจะรักใคร มันไม่ใช่เรื่องของเรา * เป็นคนอกหักตั้งหลักไม่ทัน ไม่คิดว่าวันนี้จะมาถึง ไหนว่าอิเป็นที่พึ่งของกันและกัน พอไปมีใหม่ตัดใจง่ายดาย ลืมคนข้างกายที่อยู่ทุกวัน เธอทิ้งกระทั่งความฝัน ที่เราร่วมสร้าง.. * เป็นคนอกหักตั้งหลักไม่ทัน ไม่คิดว่าวันนี้จะมาถึง ไหนว่าอิเป็นที่พึ่งของกันและกัน พอไปมีใหม่ตัดใจง่ายดาย ลืมคนข้างกายที่อยู่ทุกวัน เธอทิ้งกระทั่งความฝัน ที่เราร่วมสร้าง.. ถามว่าโกรธหม้าย บอกเลย.. มันจุกอก ตบสักที่หม้าย บอกเลย.. ว่าต่อใด ตั้งคำถามอะไรมากมาย สุดท้ายได้แค่ทำใจ เขาจะรักใคร มันไม่ใช่เรื่องของเรา ถามไหรมากมาย คำตอนมันอยู่ที่เขา