//
แสงตะเกียง พร้อมสู้ลมได้แค่บางเบา แสงที่มีก็แค่ทำเนา ก็คงไม่แรงเท่าไร แสงตะเกียง ส่องเห็นบางคนที่หลงทางมา เห็นว่าเธอก็มีน้ำตา หมดเรี่ยวแรงก้าวไป ให้นำทาง.. ด้วยตะเกียงแสงรำไร ให้พาไป.. ออกจากความทุกข์ที่ช่างโหดร้าย จนถึงทางสว่าง ที่ต้องการ * ฉันมาส่งเธอได้เท่านี้ ฉันมาไกลได้เพียงแค่นี้ เมื่อแสงนีออน กระทบเข้าตา เมื่อถึง ถนนใหญ่ ที่เธอใฝ่หา.. ถึงวันหนึ่ง แม้จะไปไม่ถึงดวงจันทร์ อย่างน้อยก็ยังอยู่กลางดวงดาว ส่องให้เธอเริ่มใหม่ จะนำทาง.. ด้วยตะเกียงแสงในใจ จะพาไป.. ออกจากความทุกข์ที่ช่างโหดร้าย จนถึงทางสว่าง ที่ต้องการ * ฉันมาส่งเธอได้เท่านี้ ฉันมาไกลได้เพียงแค่นี้ เมื่อแสงนีออนกระทบเข้าตา เมื่อถึง ถนนใหญ่ *เมื่อวันหนึ่งความเจ็บจางหาย ฉันคงต้องปล่อยมือเธอไป ขอบฟ้าสีคราม จะสวยเท่าไร คงเกินกว่าฉัน จะพาเธอไป * ฉันมาส่งเธอได้เท่านี้ ฉันมาไกลได้เพียงแค่นี้ เมื่อแสงนีออน กระทบเข้าตา เมื่อถึง.. ถนนใหญ่ เมื่อวันหนึ่งความเจ็บจางหาย ฉันคงต้องปล่อยมือเธอไป ขอบฟ้าสีคราม จะสวยเท่าไร คงเกินกว่าฉัน จะพาเธอไป * ยินดีที่ได้เจอ เคยมีเธอ อยู่ด้วยกัน ความจริง กับความฝัน มันต่างกัน ก็พอรู้ดี ขอบฟ้าสีคราม สวยงามเพียงใด ก็คงเป็นเขา ที่พาเธอไป..