EmD|C|G|Am
EmD|C|D
นั่งกEmอซออยู่ท่ง อ้ายเบิดAmคำเว้าที่เจ้าสิหนี
มื้อนี้บ่เDป็นตาอยู่ หัวใจหดหู่มัEmนบ่ฮู้อาการ
บ่อยEmากปากกับไผ ย่านคนAmเว้าใส่ให้เจ็บซ้ำ
บ่จำDคำเตือนไผบอก
ถูกหลอกบ่เข็ดEmสุดท้ายเช็ดน้ำตา
ฮักCอ้ายกะฮักหมดใจ
แล้วทำไมบ่Amเคยได้ฮักกลับคืนมา
เห็นDอ้ายเป็นตอกมัดกล้า
ดำนาแล้วเหยียบใส่ตมG.. B
ฮักEmจนจนบ่โดนกะลืม
เจ็บตึมAmกับคำที่น้องเว้าใส่
ป่านDถูกเสี้ยนไม้ไผ่
ปักลงกลางใจทิ้Emมไว้เป็นหนอง
พ้อแEmต่คนขี้ตั้ว คือจังAmบ่เคยเฮ็ดชัวกับไผ
หรือDผู้หญิงยุคใหม่ มักคนหลายใจบEmอกอ้ายได้บ่
Em|C|D|GBm
Em|Am|Bm|Em
ฮักCอ้ายกะฮักหมดใจ
แล้วทำไมบ่Amเคยได้ฮักกลับคืนมา
เห็นDอ้ายเป็นตอกมัดกล้า
ดำนาแล้วเหยียบใส่ตมG.. B
ฮักEmจนจนบ่โดนกะลืม
เจ็บตึมAmกับคำที่น้องเว้าใส่
ป่านDถูกเสี้ยนไม้ไผ่
ปักลงกลางใจทิ้Emมไว้เป็นหนอง
พ้อแEmต่คนขี้ตั้ว คือจังAmบ่เคยเฮ็ดชัวกับไผ
หรือDผู้หญิงยุคใหม่ มักคนหลายใจบEmอกอ้ายได้บ่
ฮักCอ้ายกะฮักหมดใจ
แล้วทำไมบ่Amเคยได้ฮักกลับคืนมา
เห็นDอ้ายเป็นตอกมัดกล้า
ดำนาแล้วเหยียบใส่ตมG.. B
ฮักEmจนจนบ่โดนกะลืม
เจ็บตึมAmกับคำที่น้องเว้าใส่
ป่านDถูกเสี้ยนไม้ไผ่
ปักลงกลางใจทิ้Emมไว้เป็นหนอง
พ้อแEmต่คนขี้ตั้ว คือจังAmบ่เคยเฮ็ดชัวกับไผ
หรือDผู้หญิงยุคใหม่ มักคนหลายใจบEmอกอ้ายได้บ่
Em
