ตลอดชีวิต

ผ่านมาก็ดนแล้ว บ่ได้พบพ้อกันจักเถื่อ ตื่นนอนตอนหู้เมื่อ ใจยังซาวหามื้อวานคือเก่า หนีไปอยู่ใส.. จำได้บ่เรื่องเฮา ทางชีวิตที่มันทอดยาว เจ้ามีคนดูแลเจ้าบ่ บ่อยากจำว่ามื้อนั้นจากกันด้วยเรื่องใด จำได้แต่เรื่องดีๆ ก็พอ บ่เคยคิดโทษกันและบ่เคยคิดโทษไผ ถึงเฮาสิเบิดทางหย่างต่อ * ยังคึดฮอดตลอดชีวิต ยังคิดฮอดเจ้าอยู่คือเก่า ยังเป็นสมุดบันทึกเล่มเก่า ที่ยังเสื่องไว้แจหนึ่งของหัวใจ ยามเหงาเปิดเอามาอ่าน ถึงมันสิเฮ็ดให้น้ำตาไหล ฮักของเฮาถึงสิล่มสลาย แต่มันอยู่ในใจอ้ายเสมอจนฮอดมื้อตาย ข่าวคราวจากวันนั้น ก็ยังมิดคือลมพัดล่วง แต่ใจที่คึดห่วง.. มันยังเป็นเชือกที่จ่องมัดไว้ แนมไปบ่เห็น.. ป่านนี้เป็นจั่งใด๋ เจ้าได้พ้อแล้วบ่ผู้ใหม่ โชคดีเด้อให้เป็นดั่งหวัง บ่อยากจำว่ามื้อนั้นจากกันด้วยเรื่องใด จำได้แต่เรื่องดีๆ ก็พอ บ่เคยคิดโทษกันและบ่เคยคิดโทษไผ ถึงเฮาสิเบิดทางหย่างต่อ * ยังคึดฮอดตลอดชีวิต ยังคิดฮอดเจ้าอยู่คือเก่า ยังเป็นสมุดบันทึกเล่มเก่า ที่ยังเสื่องไว้แจหนึ่งของหัวใจ ยามเหงาเปิดเอามาอ่าน ถึงมันสิเฮ็ดให้น้ำตาไหล ฮักของเฮาถึงสิล่มสลาย แต่มันอยู่ในใจอ้ายเสมอจนฮอดมื้อตาย * ยังคึดฮอดตลอดชีวิต ยังคิดฮอดเจ้าอยู่คือเก่า ยังเป็นสมุดบันทึกเล่มเก่า ที่ยังเสื่องไว้แจหนึ่งของหัวใจ ยามเหงาเปิดเอามาอ่าน ถึงมันสิเฮ็ดให้น้ำตาไหล ฮักของเฮาถึงสิล่มสลาย แต่มันอยู่ในใจอ้ายเสมอ * ยังคึดฮอดตลอดชีวิต ยังคิดฮอดเจ้าอยู่คือเก่า ยังเป็นสมุดบันทึกเล่มเก่า ที่ยังเสื่องไว้แจหนึ่งของหัวใจ ยามเหงาเปิดเอามาอ่าน ถึงมันสิเฮ็ดให้น้ำตาไหล ฮักของเฮาถึงสิล่มสลาย แต่มันอยู่ในใจอ้ายเสมอจนฮอดมื้อตาย ฮักของเฮาถึงสิล่มสลาย แต่มันอยู่ในใจอ้ายเสมอ.. จนฮอดมื้อตาย