ตราบลมหายใจสุดท้าย

กายที่เธอมองเห็นว่างาม สุดท้ายความเสื่อมทรามจะมาพรากไป ร่วงโรยลงในสายธาร ยามกาลเวลาหมุนไป ชีวิตต้องแตกสลายไม่มีเที่ยงแท้.. ผมเส้นงามถึงคราวร่วงไป แขนขาที่เคยว่องไวกลับไร้เรี่ยวแรง โรคภัยเฝ้าคอยคุกคาม ติดตามไปในทุกแห่ง เกิด แก่ เจ็บ ตาย สำแดง เป็นธรรมดา.. * หากเธอมองทุกการเกิดมาที่มีอย่างลึกซึ้ง เราทั้งหลายต่างถูกรัดรึง ด้วยกามและตัณหา.. ดั่งแมงมุมที่วางสายใย กลับติดใยที่ตนสร้างมา เกิดวนอยู่ในโลกาไม่หลุดพ้นไป ห้วงแห่งภพจบลงที่ใจ เห็นภัยที่เกิดมา ในสังขารที่เคยแบกมา กำลังเสื่อมสลาย.. เปิดดวงตาเห็นความสัตย์จริง จากความจริงของเมืองแห่งกาย ตราบที่ลมหายใจสุดท้าย จะคืนสู่ดิน * หากเธอมองทุกการเกิดมาที่มีอย่างลึกซึ้ง เราทั้งหลายต่างถูกรัดรึง ด้วยกามและตัณหา.. ดั่งแมงมุมที่วางสายใย กลับติดใยที่ตนสร้างมา เกิดวนอยู่ในโลกาไม่หลุดพ้นไป ห้วงแห่งภพจบลงที่ใจ เห็นภัยที่เกิดมา ในสังขารที่เคยแบกมา กำลังเสื่อมสลาย.. เปิดดวงตาเห็นความสัตย์จริง จากความจริงของเมืองแห่งกาย ตราบที่ลมหายใจสุดท้าย จะคืนสู่ดิน เปิดดวงตาเห็นความสัตย์จริง จากความจริงของเมืองแห่งกาย ที่เคลื่อนไหวในลมหายใจ ที่มีแต่ปัญญา