//
เผลอคิดถึงเธอ จากภาพที่เบลอ มันกลับมาชัดเจน รูปคู่เธอกับฉันมันลอยขึ้นมาในเวลานี้ คงไม่มีทาง ที่เราสองจะได้พบกัน มันคงเป็นแค่ฝันสถานที่เก่า เวลา I see your eyes, I see your smiles พยายามไม่ตีโพยพาย แต่เก็บมันไปไม่ไหว แต่คืนนี้ฉันต้องทนไปอีกไช่ไหม เหมือนเข็มมาเสียบเอาตรงกลางใจ บางทีกระวนกระวาย ไม่เคยรู้ว่าเป็นเช่นไร ทั้งที่หัวใจฉัน อยากบอกให้เธอรู้ พอได้ไปทุกที ก็มีแต่ภาพเธอ ไปเจอเธอกับเขา เวลาฉันเดานั้นมันไม่ยากเลย ฉันคงพลาดเลย ที่นึกถึงเรื่องเก่าๆ คงมีแค่ฉันที่นึกถึงเรื่องของเรา เธอคงดูหนังไปเที่ยวฟังเพลงกับเค้า ฉันมีตัวฉันเอง ที่อยู่ด้วยกันกับเหงา มันเป็นสิทธิ์ของเธอที่เธอจะไปรักใคร ขอโทษที่ คิดถึง ฉันก็เลยได้ทักไป * ฉันนั้นไม่เคยลืม สถานที่เก่า ที่เราเคยรักกัน วันนี้เธอใช้มันกับเขาคนนั้นที่เพิ่งเจอ และมันก็คงจะดีกับเธอ แต่มันไม่ดีกับฉัน รู้ว่ารักคงเป็นไปได้เท่านั้น ไม่มีทางที่มันได้เป็นอย่างฝัน ฉันเก็บทุกข์คนเดียว ไม่ให้ใครรู้อะไรเลย อยากจะบอกให้รู้ แต่มันก็คงไม่ทัน ถ้าเกิดว่าอยากจะบอกว่ารัก เธอเองก็คงไม่ฟัง ฉันเองคงตามเธอไม่ทัน มันเป็นอดีตไปแล้ว เขียนสมุดจด ฟ้าลิขิตบททั้งหมดไว้แล้ว มันเป็นโชคชะตา ที่พาให้ฉันได้พบเจอ แม้ในตอนสุดท้ายแล้วฉันไม่ได้คบเธอ ศุกร์เสาร์อาทิตย์ฉันได้แต่คิดทบทวน ขอโทษอีกทีถ้าเกิดว่าเธอได้ฟังเพลงนี้แล้วรบกวน ( ซ้ำ * ) ฉันนั่งเขียนเพลง ในห้องของเธอ ในห้องที่กอดกับฉัน มีเพียงแค่เธอเท่านั้นที่รู้ มองตาเท่านั้นที่รู้ มันผิดที่ฉันไม่ไช่ที่เธอ ฉันเองก็น่าจะรู้ กูทำให้เธอต้องเสียใจ ให้ทำยังไงมันผิดไปแล้ว โอว.. คงไม่มีวันที่เธอย้อนมา เพราะรักของเรา มันเป็นไปได้แค่สองครา มีพบและมีจาก เป็นสิ่งไม่อยากจำ มีอีกหลายเรื่อง ที่ฉันและเธอต่างเองก็อยากทำ ( ซ้ำ * )
