ดังต้องมนตร์

คำคืนที่งดงาม จนควรเป็นเพียงภาพฝัน แต่เธอเนรมิตมันให้กลายเป็นจริง วินาทีที่สายตา พาไปพบเธอเท่านั้น ก็กลับดูเหมือนแสนนาน ไร้กาลเวลา โลกถึงโลกพลันหยุดการเคลื่อนไหว ในหัวใจรัวสะท้าน ดังมีมนต์สะกดใจของฉัน มันหลุดลอยออกไป ให้เธอนั้นครอบครอง * เธองามเกินกว่าแสงดาว ที่มันพร่างพราวลอยประดับนภา เพียงแรกพบสบเพียงสายตา ก็รู้เลยว่าฉันรักเธอ เธอใช่ไหมทำใจให้ร้อนรน ดังมันต้องมนต์จนต้องพร่ำเพ้อ ฉันขอเพียงได้บอกเธอ ให้ได้ยินคำว่ารักเธอจากใจฉัน ผู้คนเป็นร้อยพัน เหมือนอันตรธานหายไป เมื่อสิ่งเดียวที่สนใจนั้นมีเพียงเธอ เพียงคนเดียวที่เข้ามา อยู่ในสตาของฉัน เธอคนเดียวที่สำคัญที่ใจปรารถนา ถ้าที่เห็นเป็นแค่เพียงภาพฝัน ในคำคืนอันเหนื่อยล้า ฉันก็ยังจะอ่อนวอนถึงฟ้า อยากจะขอลับฝัน.. ให้ฉันไม่ต้องตื่น * เธองามเกินกว่าแสงดาว ที่มันพร่างพราวลอยประดับนภา เพียงแรกพบสบเพียงสายตา ก็รู้เลยว่าฉันรักเธอ เธอใช่ไหมทำใจให้ร้อนรน ดังมันต้องมนต์จนต้องพร่ำเพ้อ ฉันขอเพียงได้บอกเธอ ให้ได้ยินคำว่ารักเธอจากใจฉัน อาจไม่คู่ควรเธอเหมือนใครเขา ต้องผิดหวังต้องปวดร้าว ก็พร้อมจะเสียใจ.. อย่างไรก็รักเธอ * เธอคือความรักเธองามกว่าแสงดาว ที่มันพร่างพราว ลอยประดับนภา เพียงแรกพบสบเพียงสายตา ทั้งหัวใจกลายเป็นของเธอ ใจวุ่นวายและร้อนรน ดั่งมันต้องมนต์จนต้องพร่ำต้องเพ้อ ฉันขอเพียงได้บอกเธอ ให้ได้ยินคำว่ารักเธอจากใจฉัน หากเธอมีใจสักนิดคงสุขเกินพอ