ซ้ำเติม - ธเนศ วรากุลนุเคราะห์

แบกความCเจ็บช้ำมา แบกมาEmตั้งไกล Am

เผื่อพอFจะมีใคร พึ่งพาC G

เกือบลืมCความช้ำใจ เมื่อเธอEmเข้ามา Am

เข้ามาFคอยเยียวยา รักษาใจ G

* และFแล้วทุกอย่างG ก็มาแปรAmผัน

มันFเลยต้องเจ็บGและช้ำใหม่Em

เธอFทำรอยเก่าGที่คนทำAm ทิ้งไว้ G

ตอกย้ำDmมันลงไปที่ จุดเดิมG F G

** ขอบคุณCที่ซ้ำเติม จุดเดิมDmที่เคยเจ็บ

เจ็บแบบเดิมFที่เคยเจอG มาก่อนC

ขอบคุณCที่ซ้ำเติม จุดเดิมDmให้ยิ่งอ่อน

ช่วยบั่นทอนFซ้ำลงไป Gที่เดิม C

ไม่เคยCจะคิดเลย ไม่เคยEmระวัง Am

ก็เลยFไปจริงจัง เหมือนก่อนC G

แปลกดีที่Cเชื่อเธอ ว่าเธอEmจะแน่นอน Am

ว่าเธอFคงจะจริง ไม่เหมือนใครG

( ซ้ำ * , ** )

จะEเติมความหวัง สักครั้งAmลงที่ใจ

เพื่อFให้ใจ GดีดังเดิมC

มาEเจอความช้ำ ที่เธอAmให้มาเพิ่ม

เธอFกลับเติมความเจ็บใจ G F G

( ซ้ำ ** )

ขอบคุณCที่ซ้ำเติม จุดเดิมDmให้ยิ่งอ่อน

ช่วยบั่นทอนFซ้ำลงไป Gที่เดิม C

( ซ้ำ ** ) Till End