ห่างกันไปก็นาน แบบไม่รู้ว่าเพราะอะไร อาจเป็นพรหมลิขิต ขีดไว้.. ผ่านเรื่องราวมากมาย สุขและทุกข์เราแชร์กันได้ แล้ววันหนึ่ง เราร้างไกล สิ่งที่เหลือก็แค่บทเพลง ต่างก็ใช้ชีวิตไปตามหนทางที่แตกต่าง อาจมีบ้างที่ใจถามหา นั่งคนเดียวเหงาๆ หรืออยู่ท่ามกลางผู้คนมากหน้า ก็ยังมีหยดน้ำตา เมื่อยินเสียงของเพลง เพลงหนึ่ง.. * ทุกครั้งที่เพลงนั้นดัง ขึ้นมา เสียงเพลงจะพาตัวฉัน ให้ย้อนเวลากลับไป ทุกครั้งที่ฉันฟัง ฟังเพลงนั้นของเราเมื่อไหร่ จะเจอสิ่งที่หัวใจ.. เก็บซ่อนไว้ในเพลง.. นั่นคือเธอ เธอยังคงชัดเจน อยู่ในเสียงเพลงนั้นตลอด ไม่เคยจางหายไปเลยสักครา ภาพในความทรงจำ ที่เราสองนั้นเคยเคียงใกล้ มันก็กลับ มาทุกที เมื่อยินเสียงของเพลง เพลงเดิม.. * ทุกครั้งที่เพลงนั้นดัง ขึ้นมา เสียงเพลงจะพาตัวฉัน ให้ย้อนเวลากลับไป ทุกครั้งที่ฉันฟัง ฟังเพลงนั้นของเราเมื่อไหร่ จะเจอสิ่งที่หัวใจ.. เก็บซ่อนไว้ในเพลง * ทุกครั้งที่เพลงนั้นดัง ขึ้นมา เสียงเพลงจะพาตัวฉัน ให้ย้อนเวลากลับไป ทุกครั้งที่ฉันฟัง ฟังเพลงนั้นของเราเมื่อไหร่ จะเจอสิ่งที่หัวใจ.. เก็บซ่อนไว้ในเพลง.. นั่นคือเธอ