ซังเต

ลืมหรือยัง หรางที่เคยขังเรา นั่งกอดลูกกรง อยากออกไปแค่ไหน เขาก็ไม่ปล่อยเราออกไป อยู่ข้างในก็เป็นห่วงอยู่เรื่องเดียว ว่า เธอจะเปลี่ยนไป นั่งทบทวนต่างๆนานา เหมือนคนใกล้บ้า เหมือนคนฟั่นเฟือน นั่งซึมซึมเลอะเลือน หรือว่าเรา.. ใกล้บ้าแล้ว มีที่แคบๆ ให้ทบทวนจิตใจ หลายคนหลายตา แตกต่างนิสัย แต่เขาใช้กรงเหล็กเหมือนกัน ดัดสันดาน ก่อนจะปล่อยไปสู่สังคม * ที่มีแต่การยื้อแย่งแข่งขัน พัวพัน ดิ้นรน เห็นแก่ตัว ใคร ไม่ สู้ ตาย ต้องโดน เหยียบย่ำ จนตัวแตกสลาย ตัว ใคร ตัว มัน มัน มัน มัน โอ้...ละหนอตัวกู ไม่รู้เธอลืมฉันหรือยัง ฉันไม่ได้เลวร้าย.. อย่างที่ใครเขามอง ** ที่สักลายไว้ เพื่อย้ำเตือนจิตใจ ถึงจะทนเจ็บ.. สักเท่าไหร่ แต่ว่ามัน.. ไม่ใช่เครื่องหมายของคนเลว อยากออกไปแล้ว.. อยากไปหาเธอ ข่าวโชยมาไกลไกล เขาว่าเธอรอไม่ได้ เขาว่าเธอมีคนใหม่ ไปแล้ว *** ไหนเธอบอกว่าจะมีกันแค่หนึ่ง ไหนบอกว่าจะรักให้ตายไปข้างนึง โว้...โว แล้วนี่มันอะไร ไม่นานเท่าไรใจคนก็เปลี่ยน เหมือนเขียนสัญญาเอาไว้บนลม... ลมพัดลมเพ ลมถ่ายเท เปลี่ยนไป ไร้ทิศทาง คงไม่มีอีกแล้วเส้นชัย ที่ฉันเคยตามหามัน ( ซ้ำ * , ** , *** ) คงไม่มีอีกแล้วเส้นชัย ที่ฉันเคยตามหามัน