//
ก็ต่อแต่นี้เราคงต้องทำใจ เพราะถึงอย่างไรเธอคงไม่กลับมา สิ่งที่เหลือทิ้งไว้ก็คือ น้ำตา ที่เธอ ฝากกับฉันไว้ ก็เกินพอ.. สักวาหวานอื่น มีหมื่นแสน และนี่คือเสียงของขุนแผนที่ร้องถึงวันทอง เคยคิดว่าน้องเป็นรักแท้ แต่ว่าดันปลอม เมื่อใจน้องมันมีทั้งสอง พี่ก็ต้องปล่อยมือ เพราะเหตุอันใด ไฉนกันเล่าจึงต้องเป็นพี่ที่เจ็บ หรือว่า คงเป็นเพราะบาป เพราะกรรม กำลังสำแดงฤทธิ์เดช หรือว่าเพราะพี่ไม่ได้มีเงินทองเป็นส่วนผสมพิเศษ แต่ว่าแม่น้องก็คงยินยอม ให้คนดีพร้อมได้อภิเษก ถึงแม้ศีรษะไร้เกศา ถึงแม้ใบหน้าดูอุปลักษณ์ แต่พี่มีไหล่ให้เอนหา ในคราที่น้องนั้นอยากจะพัก ยอมโดนดูถูกไปเป็นหมา เพราะใจของข้ามิอยากจะช้ำ แต่หากได้พี่ไปเป็นสามีเจ้าเองคงมิอยากจะรับ มิอยากจะอยู่ให้ตัวข้า ได้ย่างกรายเป็นส่วนหนึ่ง เพราะฤทัยพี่เองมิได้ชะล่า ว่าใจน้องยังอยู่บ่วงอื่น และเมื่อผู้เป็นหนึ่งในใจน้อง เขาย้อนกลับมาและพาชักนำ ใจน้องเองก็คงพร้อม จะไปโดยที่ไม่ลาซักคำ ก็คงได้รู้แล้วว่า เธอไม่จริงใจ เราไม่มีความหมาย ดูเธอไม่มีน้ำใจ ไปจากฉันง่ายดายโดยไม่มีร่ำลา ก็คงได้รู้แล้วว่าเธอไม่เคยลืม เธอยังมีเยื่อใย กับคนที่เธอเคยชิดใกล้ และเขาเคยทำร้ายเธอ คนที่ทนเจ็บช้ำคือเรา.. เคยคิดคำนึงว่าจะได้สมหวัง สักวันคงจะได้สวมแหวน แต่กลับกลายเป็นน้อง มาลวงมาหลอกมาสวมเขา เพราะคนที่เจ้ารักมันคือไอ่ขุนแผน แล้วเหตุอันใด จึงทิ้งรอยแผลให้ปวดฤทัย ทั้งที่เคยกอดหอมนอนอีนางวันทองสองใจ เช่นนั้นขอให้สมวิวาห์ในห้องนอน ครองเรือนด้วนกันจนข้อเคล็ด ขอให้ได้ถือไม้เท้ายอดทอง ได้ครองกระบองยอดเพชร มิต้องกังวน ว่าคนอย่างพี่จะร่ำไห้ ในเมื่อพี่เกิดมาเพียงลำพัง ลาโลกลำพังก็ย่อมได้ ทั้งที่น้องบอกว่าจะไม่ทิ้งกันไป น้องพูดคำไหนน้องจะไม่กลับคำ น้องพูดทุกอย่างให้มันดีกับใจ สัญญามากมายที่รู้สึกดีกับมัน เคยคิดว่าน้องนะคงไม่เหมือนกับใคร พี่ก็เลยทุ่มเทลงไปเต็มกำลัง แต่ว่าสิ่งที่พี่ได้รับกลับไป ก็คือน้องไม่ได้เห็นใจ ไม่ได้คุ้มค่ากับมัน มีแค่เมตตามหานิยม แค่โอมจังงังกำบังกาย จะสู้อะไรกับบรรณาการ ที่ขุนช้างมันขนเอามาให้ แต่พี่เข้าใจในเจตจำนง ว่าคนทุกคนย่อมอยากสบาย ความรักแตกกิ่งทุกแห่งหน สุดท้ายออกผล แต่กลับกินไม่ได้ ก็คงได้รู้แล้วว่า เธอไม่จริงใจ เราไม่มีความหมาย ดูเธอไม่มีน้ำใจ ไปจากฉันง่ายดายโดยไม่มีคำร่ำลา ก็คงได้รู้แล้วว่า เธอไม่เคยลืม เธอยังคงมีเยื่อใย กับคนที่เธอชิดใกล้ และเขาเคยทำร้ายเธอ ก็คงได้รู้แล้วว่า เธอไม่จริงใจ เราไม่มีความหมาย ดูเธอไม่มีน้ำใจ ไปจากฉันง่ายดายโดยไม่มีร่ำลา ก็คงได้รู้แล้วว่าเธอไม่เคยลืม เธอยังมีเยื่อใย กับคนที่เธอเคยชิดใกล้ และเขาเคยทำร้ายเธอ คนที่ทนเจ็บช้ำคือเรา