D|D
กี่เช้าที่เราตื่นD กี่คืนที่เราฝันA
กี่วันGแห่งชีวิตD ใครลิขิตใครเขียนF#m
ช่างเหมือนดั่งเทียนเล่มน้อยD
หยาดฝนที่หล่นพรำG หยดน้ำตาเจ็บช้ำF#m
ตอกย้ำใจให้จำA เจ็บจำและรอคอยD
เช้าDยันบ่ายC ย้ายGลงเย็นA
ชีวิตความอยู่เป็นเหมือนดั่งเล่นละครD
* ช่างมันฉันไม่แคร์D…
ช่างมันฉันไม่แคร์C ไม่แคร์G.. อันใด D
D( 4 Times )
กี่เท้าที่เราย่างD กี่ทางที่เราเดินAไป
กว้างไกลGสุดขอบรุ้ง D
พรุ่งนี้คงจะเห็นF#m คนก็เป็นอย่างนี้ D
เมื่อหิวก็อยากกินGด้วยลิ้นอันกระหายF#m
ด้วยกายอันต้องการA จากงานที่ลำเค็ญD
เห็นD กันอยู่..C รู้GทุกคนA
บางครั้งเราสับสน ไร้แม้แต่คนเข้าใจ D
( ซ้ำ * )
