ชะตากรรม

ฉันก็หนึ่งคน ที่สับสนเหมือนคนหลงทาง ยิ่งก้าวยิ่งไกลยิ่งไปยิ่งห่าง อ้างว้าง พ่ายแพ้ชีวิตแพ้ความคิด ฟั่นเฟือนเหมือนคนเลื่อนลอย เกิดจากอดีตสู่ปัจจุบัน ผ่านคืนและวันเมื่อสวรรค์โหดร้าย * หวาดหวั่น หวั่นไหว ประตูเส้นชัยฉันไม่รู้จัก ทางรักฉันไปไม่ถึง ซึ่งที่ใจมุ่งหวัง เดินย่ำบนซากวิมาน วิมานที่มันผุพัง ความหวังที่มันหมดหวัง ทุกอย่างเดินตามชะตา ผ่านทุกข์ทางช้ำ เป็นบงกรรมหนุนความลำเค็ญ อุปสรรคมากมาย เหตุผลมากมาย ผู้คนมากมายใครชี้ทางฉันได้ ท้อเพราะพลาดพลั้ง แต่ก็ยังมีลมหายใจ ความฝันลอยไป ความจริงยังไกล ใจท้อหวั่นไหวจนอยู่ไปวันๆ ( ซ้ำ * ) ผ่านอร้อนผ่านหนาว บอกเรื่องราวขอเธอเห็นใจ ความฝันยังไกล เดินทางมาไกล รอกำลังใจเพื่อจะไปให้ถึง ( ซ้ำ * ) หวาดหวั่นหวั่นไหว