ชมเชย

ติดอยู่ในเกมส์ เกมส์ที่ต้องแข่งขัน มีเธอเป็นเดิมพันที่ต้องแย่งชิง ลงแข่งกับเขา แต่ไม่เคยเข้าชิง ได้สักครั้งเลย.. ติดใจที่แพ้แต่ว่าใครจะสน ก็ในเมื่อผลอยู่ที่ผู้ตัดสิน ทุ่มเทแค่ไหน เธอก็คงไม่อิน และไม่กินใจ เหมือนแพ้แล้วพาลว่ากรรมการลำเอียง หรือฉันจะฝันได้แค่รางวัลข้างเคียง ใจก็รู้อยู่เต็มอก ว่าฉันควรจะยอมยกธง * แข่งไปก็แพ้ ได้แค่รางวัลชมเชย คงไม่ได้เธอมาเชยชม เธอคงไม่นับคะแนนที่สะสม กับสิ่งที่ฉันทำให้ แข่งไปก็แพ้ ถึงแม้ว่าแพ้ได้เป็นพระ ขอชนะเป็นมารได้ไหม ชอบคนที่เขาไม่ชอบก็ตกรอบไป ไม่มีทางชนะใจ ผิดกติกาหรือว่าฟาวล์ตรงไหน ด้วยเหตุอันใดใยถึงไม่ได้คบ ไม่ต้องตบไหล่ บอกฉันว่าขอบใจ ก็ไม่ต้องการ เหมือนแพ้แล้วพาลว่ากรรมการลำเอียง หรือฉันจะฝันได้แค่รางวัลข้างเคียง ใจก็รู้อยู่เต็มอก ว่าฉันควรจะยอมยกธง * แข่งไปก็แพ้ ได้แค่รางวัลชมเชย คงไม่ได้เธอมาเชยชม เธอคงไม่นับคะแนนที่สะสม กับสิ่งที่ฉันทำให้ แข่งไปก็แพ้ ถึงแม้ว่าแพ้ได้เป็นพระ ขอชนะเป็นมารได้ไหม ชอบคนที่เขาไม่ชอบก็ตกรอบไป ก็ไม่มีทางชนะ.. * แข่งไปก็แพ้ ได้แค่รางวัลชมเชย คงไม่ได้เธอมาเชยชม เธอคงไม่นับคะแนนที่สะสม กับสิ่งที่ฉันทำให้ แข่งไปก็แพ้ ถึงแม้ว่าแพ้ได้เป็นพระ ขอชนะเป็นมารได้ไหม ชอบคนที่เขา ไม่ชอบก็ตกรอบไป.. * แข่งไปก็แพ้ ได้แค่รางวัลชมเชย คงไม่ได้เธอมาเชยชม เธอคงไม่นับคะแนนที่สะสม กับสิ่งที่ฉันทำให้ แข่งไปก็แพ้.. แพ้ได้เป็นพระ ขอชนะเป็นมารได้ไหม ชอบคนที่เขาไม่ชอบก็ตกรอบไป ไม่มีทางชนะใจ..