ฉันเคยยอมเป็นเงา ให้เธอเดินนำไป ไม่เคยเรียกร้องพยายามทุกทาง เพื่อให้ได้เป็นที่ยืน ในชีวิตเธอที่ดูเหมือน ไม่ต้องการฉันเลย ฉันมองเห็นตัวเองเป็นแค่ตัวเลือกสุดท้าย ในวันที่เธอเหงา หรือไม่เหลือใครให้หันมอง รู้ดีว่าพื้นที่ตรงนั้น มันไม่ใช่ของฉัน * ถึงเวลาต้องหยุด ฉันเลือกที่จะพอ ไม่ขอเป็นคนสำคัญ ถ้าเธอไม่เคยต้องการ จะเก็บความรักที่ดีเพื่อรอใครสักคน ว่าฉันมีค่าเกินกว่า การเป็นแค่ส่วนเกิน จะไม่ฝืนทนยืนอยู่ ในที่ที่เขาไม่ชวน บทเรียนครั้งมันสอนว่าการรักตัวเองสำคัญกว่า การวิ่งตามใคร ที่ไม่เคยเห็นแม้เงาเรา ฉันมองเห็นตัวเองเป็นแค่ตัวเลือกสุดท้าย ในวันที่เธอเหงาหรือไม่เหลือใคร รู้.. รู้ดีว่าพื้นที่ตรงนั้น มันไม่ใช่ของฉัน * ถึงเวลาต้องหยุด ฉันเลือกที่จะพอ ไม่ขอเป็นคนสำคัญ ถ้าเธอไม่เคยต้องการ จะเก็บความรักที่ดีเพื่อรอใครสักคน ว่าฉันมีค่าเกินกว่า การเป็นแค่ส่วนเกิน ฉันยอมรับว่าเจ็บ แต่การทนอยู่มันเจ็บกว่า ฉันจะพาตัวเองออกมาเจอฟ้าที่กว้างใหญ่ และรอวันที่ฉัน.. ไม่ต้องขอความรักจากใครอีกเลย * ถึงเวลาต้องหยุด ฉันเลือกที่จะพอ ไม่ขอเป็นคนสำคัญ ถ้าเธอไม่เคยต้องการ จะเก็บความรักที่ดีเพื่อรอใครสักคน ที่เขาจะมองเห็น.. ว่าฉันมีค่าเกินกว่า การเป็นแค่ส่วนเกิน ฉันพอแล้ว..