ฉันมาไกล มาไกลเหลือเกิน ฉันเดินทาง มาไกลแสนไกล แต่มีเธอนั้นเป็นจุดหมาย ต่อให้ไกลแสนไกลเท่าไร ไม่หวั่น.. ไร้กำลัง ยังคงก้าวไป ล้มลงไป ยังยืนขึ้นมา อดและทนแม้จะอ่อนล้า เพื่อจะมาล้มลงตรงข้าง กายเธอ.. * เหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน มันเหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน แม้เรี่ยวแรงจะเดิน นั้นยังหมด แต่เหนื่อยเท่าไร เพียงเธอเติมน้ำใจสักหยด รดลงมาตรงที่กลางใจ ให้คนไกลคนนี้ชื่นฉ่ำหัวใจ.. ฉันมาไกล มาจากปูซาน ไม่คิดจะเดิน เดินกลับหลังไป อยากจะขอพึ่งพาอาศัย ที่ๆ มีน้ำใจแห่งนี้.. นานๆ ผมชื่อไบรอันครับ ผมเดินทางมาจากเกาหลีครับ ผมเป็นคนปูซาน ผมขอบคุณคนไทย ที่ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี คนไทยน่ารัก.. ขอกำลังใจจากคนไทยหน่อยครับ * เหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน มันเหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน แม้เรี่ยวแรงจะเดิน นั้นยังหมด แต่เหนื่อยเท่าไร เพียงเธอเติมน้ำใจสักหยด รดลงมาตรงที่กลางใจ ให้คนไกลคนนี้ชื่นฉ่ำหัวใจ.. ฉันมาไกล มาจากปูซาน ไม่คิดจะเดิน เดินกลับหลังไป อยากจะขอพึ่งพาอาศัย ที่ๆ มีน้ำใจแห่งนี้.. นานๆ อยากจะขอพึ่งพาอาศัย ที่ๆ มีน้ำใจแห่งนี้.. นานๆ