จ่ม

มองเห็นแสงรำไร โผล่พ้นขอบฟ้า เย็นลมหนาวโชยมา กลางเถียงนาน้อย เห็นข้าวจี่ที่เจ้ามัก น้ำตาของแม่ไหลย้อย ในอิขามหมกมันยังคอย คนน้อยมากิน คิดฮอดตอนที่เจ้าไปเอาปลาข่อน แม่กะยังออนซอนงัวน้อยเกือกตม หนาวจนโตสั่น บ่อาบน้ำแม่ก็ยังดม กลิ่นเยี่ยวที่ติดผ้าห่ม ลูกยังโชยมา * ไปทำงานเมืองไกล เป็นใด๋หนอหล่า ลืมปิ้งกบปิ้งปลา บ้านเฮาแล้วบ่ กองเฟืองข้างๆโพน มันกะยังเฝ้ารอ ปิ้งหนูอิพ่อ ขางไฟจนไหม้ ** บั้งข้าวหลามสุกแล้วล่ะเด้อลูกหล่า ว่าวจุฬาเทิงฟ้า แนมหาบ่เห็น ของเฮือนน้อยก็เริ่มพัง บ่มีคนมานั่งเล่น ฮอยยิ้มที่แม่เคยเห็น เหลือเพียงรูปถ่าย *** ให้เจ้าหวนคืนมา คือลมได้บ่ คนทางบ้านยังรอ เจ้าคืนมาหา ผ้าห่มที่เจ้าอยากได้ แม่ขายข้าวซื้อแล้วเด้อลูกหล่า บ่ต้องย่านหนาวดอกลูกจ๋า แม่สิกอดเอา ( ซ้ำ * , ** , *** ) ผ้าห่มที่เจ้าอยากได้ แม่ขายข้าวซื้อแล้วเด้อลูกหล่า บ่ต้องย่านหนาวดอกลูกจ๋า.. แม่สิกอดเอา