คืนที่ไฟเมืองมันสว่าง จนดาวบนฟ้าดูเลือนหาย ฉันยืนอยู่กลางผู้คนมากมาย แต่หัวใจกลับโคตรเดียวดาย เสียงเพลงในร้านดัง แต่ไม่ดังเธอคิดถึงเธอ อยากจับมือแล้วพูดคำเดิมๆ แต่คำว่ารักมันยังไม่กล้าเสมอ ฉันไม่ใช่คนพูดเก่ง ไม่ถนัดเปลี่ยนคำให้ดูดี แต่ทุกครั้งที่เธอมองมา เหมือนเธอรู้หมดแล้ว ว่าฉันรู้สึกยังไง จริงๆ * ถ้าโลกนี้คือจักรวาล ฉันก็เป็นแค่จุดเล็กๆ ข้างเธอ อาจไม่สำคัญในสายตาใคร แต่ขอวนอยู่ตรงนี้ ได้ไหมเธอ ต่อให้ดาวบนฟ้า.. ดับ ต่อให้คืนไหนมันไร้แสง คนธรรมดา คนนี้.. จะรักเธอเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง ฉันไม่เคยพูดคำหวาน กลัวพูดบ่อยแล้วมันจะชิน เหมือนดวงดาวที่เห็นทุกคืน มองนานๆ เข้าใจก็เริ่มไม่อิ่ม เลยเก็บคำว่ารักไว้ข้างใน ไม่พูดออกไปให้มันวุ่นวาย ถ้าวันไหนเธอเหนื่อยล้า แค่มองมาเธอจะรู้ว่าฉันยังอยู่ข้างกาย เขาก็มีเพลงเป็นร้อย ไม่ต้องมีคำสัญญาเวอร์วัง แค่เพลงเดียวที่มันจริง ก็พอจะพูดแทนหัวใจฉัน * ถ้าโลกนี้คือจักรวาล ฉันก็เป็นแค่จุดเล็กๆ ข้างเธอ อาจไม่สำคัญในสายตาใคร แต่ขอวนอยู่ตรงนี้ ได้ไหมเธอ ต่อให้ดาวบนฟ้า.. ดับ ต่อให้คืนไหนมันไร้แสง คนธรรมดา คนนี้.. จะรักเธอเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง รักไม่ต้องตะโกน แค่ไม่ทิ้งกันในคืนนี้เงียบงัน จักรวาลจะกว้างแค่ไหน หัวใจฉันก็ยังเลือกเธอ.. ถ้าเธอหลงทางในจักรวาล จำไว้ว่ายังมีฉันเป็นแสงเล็กๆ นั้น ไม่สว่างเท่าดาวดวงไหน แต่จะไม่หายไปจากชีวิตของเธอสักวัน