CEm|AmEm|FEm|DmG
บอกตัวเองCให้กลั้นน้ำตาEmไว้ ไม่ให้ร้องAm ไม่ให้น้อยEmใจ
ใกล้ถึงFวันแม่ทีไEmร น้ำตาDmจะไหลขึ้นมาG
แม่จากCลูกไปตั้งแต่เด็กEmน้อย มีปมAmติดตัวคือกำEmพร้า
พยายามFเข้มแข็งเรื่อยEmมา แต่บางเวลาDm อ่อนล้าGเกินไป C C7
* เห็นใครใครAmเขามีแม่กัEmน มันก็อดDmอิจฉาไม่ไหวC
ดอกมะลิฉัAmนจะไหว้ใEmคร ได้แต่จุดDmธูปบอกแม่ไปว่FาลูกคิดถึงG
** จะเกิดชาติไหนC แค่ขอEmได้เป็นลูกแม่ Am
ไออุ่นแห่งความรักแท้ DmอยากกอดFแม่อีกครั้งGนึง
แต่ในชาตินี้ CบุญลูกEmมีเพียงเสี้ยวAmหนึ่ง
ฝากควันแห่งความคิดถึงDm.. Gกระซิบคำหนึ่งว่าลูกรักแม่
CEm|AmEm|FEm|DmG
อธิษฐานCวิญญาณของแม่นั้Emน ให้ล่องลอยAmไปถึงสวรรค์Em
อาจจะไกลFจนมองไม่เห็นEmกัน แม่อยู่ใDmนฝันเรื่อยมาG
ปลอบตัวเองCในวันที่มันEmเหงา แม่ยังคอยAmมองเราจากบนEmฟ้า
ดั่งมีมือFมาคอยเช็ดน้ำEmตา ให้ใจ Dmเข้มแข็งGขึ้นใหม่C C7
(ซ้ำ * , ** )
F|EmAm|DmF|G|G
( ซ้ำ ** )
ไม่ว่าชาติไหนC ก็ขอEmให้เป็นลูกแม่ Am
ไออุ่นแห่งความรักแท้ DmอยากกอดFแม่สุดหัวใGจ
แต่ในชาตินี้ CบุญลูกEmคงน้อยเกินไAmป
แม่จากไปไกลแสนDmไกล.. Gจุดธูปบอกไปว่าลูกรักแม่ C
