จำใจเจ็บ - แดน ข้าวเหนียว

คงหAmลีกบ่ม้มต้องจมทะเลน้ำตCา

อ้ายFมันพอก่ำก่า Gขอโทษเด้อคนAmดี

ฮักFอย่างเดียวG มันน้อยCด้อยค่าอิหลี Am

บ่สDmมกับที่ พ่อGกับแม่เพิ่นเลี้ยงเจ้าใหญ่Cมา

* ตามใจเพิ่นสาDm อย่าหัวซาอ้ายEmเถาะน้องAm

ให้คนรวยFเงินทองพาน้องไปขึ้นสวรรค์G

** อ้ายมันซั่วC ต้องเจ็บหัวใจกGะสมควรแล้วAm

ได้กินแห้วFแทนป้อนไข่หน่วยG เจ็บเบิดทอCนั่น

อ้ายมันคนDmขี้ทุกข์ขี้ยากG

หมดปัญญาตCามวาสนาเจ้าทันAm

จำใจเจ็บไปชั่วนิรันดGร์... เพื่อคนฮักอ้ายมีสุCข

ฮักCเจ้าส่ำใด๋ กะกินบ่ได้คือAmเก่า

บ่มีFเงินเต็มเป๋าG ข้าวบ่เต็มเล้าคือเAmพิ่น

ฮัก.F. เขาเถิดน้องG เชื่อพ่อแม่ใCห้คนสรรเสริญAm

อ้ายDmเจ็บเหลือเกิน แต่Gบ่อาจเดินหนีชะตCา

( ซ้ำ * , ** )